کتاب مغازه جادویی

گاهی اوقات برای مدت بسیار طولانی. همه ما صدمه خواهیم دید همینه که هست. اما این ترفند در مورد چیزهایی است که به ما صدمه می‌زند و باعث درد ما می‌شود. آنها همچنین هدف شگفت‌انگیزی دارند. وقتی قلب‌هایمان زخمی می‌شود، آن‌وقت است که باز می‌شوند. ما از طریق درد رشد می‌کنیم. ما در شرایط سخت رشد می‌کنیم. به همین دلیل است که باید تک تک چیزهای دشوار زندگی خود را بپذیرید.

این افکار خودت هست که واقعیت را بوجود می‌آورد. دیگران تنها زمانی می‌توانند واقعیت شما را بسازند که تو خودت آن را خلق نکنی.

به‌عنوان یک جراح، اغلب شنیده‌ام که بیمارانم چگونه درد را در شب با شدت بیشتری تجربه می‌کنند. به این معنا نیست که درد آنها در شب بدتر است، فقط این است که هیچ حواس‌پرتی وجود ندارد. ذهن ساکت می‌شود و دردی که تمام روز وجود داشت بلندتر به نظر می‌رسد. به همین دلیل است که چشمان ما می‌توانند در ساعت ۲ بامداد باز شوند و هر نگرانی در مورد آینده یا پشیمانی از گذشته در تاریکی شب ظاهر می‌شود.

ما از طریق درد رشد می‌کنیم. ما در شرایط سخت رشد می‌کنیم. به همین دلیل است که باید تک تک چیزهای دشوار زندگی خود را بپذیرید. برای افرادی که مشکلی ندارند متاسفم. آنهایی که مجبور نیستند مسائل سختی را پشت سر بگذرند. آنها این موهبت را از دست می‌دهند. آنها جادو را از دست می‌دهند.

هیچ زندگی کاملی وجود ندارد که ما در آن متولد شده باشیم، و هیچ گریزی از واقعیت وحشتناک رنج وجود ندارد.

عاقل‌ترین بیماران و آدمهایی که تا به الان ملاقات کرده‌ام، کودکان بوده‌اند. آنها صادق هستند. آنها به شما خواهند گفت که چه چیزی آنها را می‌ترساند، چه چیزی آنها را خوشحال می‌کند، و چه چیزی را در مورد شما دوست دارند و چه چیزی را دوست ندارند. هیچ دستور کار مخفی وجود ندارد، و شما مجبور نیستید حدس بزنید که عمیقا چه حسی دارند.

هر کسی در زندگی خود موقعیت‌هایی دارد که باعث درد آنها می‌شود

اون فایل من نبودم آن فایل نشان نمی‌داد که من بیست و پنج ساعت در هفته در حالی که بار کامل را حمل می‌کردم کار می‌کردم. این نشان نمی‌دهد که چند بار برای رسیدگی به مسائل پیچیده خانوادگی مدرسه را ترک کرده‌ام. به من نشان نمی‌داد که هر روز صبح ساعت ۵ صبح از خواب بیدار می‌شوم. ردیف کردن واقعاً فقط یک چیز را نشان می‌داد معدل من - و اگر این تنها معیار برای دریافت توصیه نامه بود، پس منشی درست می‌گفت

به‌عنوان یک جراح، اغلب شنیده‌ام که بیمارانم چگونه درد را در شب با شدت بیشتری تجربه می‌کنند. به این معنا نیست که درد آنها در شب بدتر است، فقط این است که هیچ حواس‌پرتی وجود ندارد. ذهن ساکت می‌شود و دردی که تمام روز وجود داشت بلندتر به نظر می‌رسد. به همین دلیل است که چشمان ما می‌توانند در ساعت ۲ بامداد باز شوند و هر نگرانی در مورد آینده یا پشیمانی از گذشته در تاریکی شب ظاهر می‌شود.

آنچه شما فکر می‌کنید می‌خواهید، همیشه بهترین چیز نیست.

فقط به این دلیل که چیزی شکسته است، به این معنی نیست که همه چیز خراب است.

من بارها احساس خستگی کرده‌ام، اما نمی‌دانم که آیا تا به حال احساس آرامش کرده‌ام یا نه.

شش هفته‌ای را که با روث گذرانده بودم را به چهار قسمت تقسیم کرده بودم. آرامش بخشیدن به بدن رام کردن ذهن باز کردن قلب شفاف سازی قصدو هدف. در حاشیه بالای بخش سوم، قطب‌نمای اخلاقی را با علامت سؤال نوشته بودم، و آنچه فکر می‌کنید می‌خواهید همیشه آن چیزی نیست که برای شما بهترین است. بعدش سه علامت سوال داشت.

۱- به افراد دیگر علاقه واقعی پیدا کنید. ۲- لبخند بزنید. ۳- به یاد داشته باشید که نام یک شخص، برای آن شخص، شیرین‌ترین و شیرین‌ترین نام است مهمترین صدا در هر زبان ۴- شنونده خوبی باشید. دیگران را تشویق کنید تا در مورد خودشان صحبت کنند. ۵- بر اساس علاقه طرف مقابل صحبت کنید. ۶- کاری کنید که طرف مقابل احساس کند مهم است - و این کار را صادقانه انجام دهید.

در قرن هفدهم پیش از میلاد، مصریان اعتقاد داشتند که هوش در قلب قرار دارد. بعد از مرگ، این قلب بود که مورد احترام قرار گرفت و با سایر اعضای داخلی حفظ می‌شد. مغز چنان برای مصریان باستان بی‌ارزش بود که به طور معمول قبل از مومیایی کردن با یک قلاب از داخل حفره بینی خارج می‌شد و سپس دور انداخته می‌شد.

مانند دالایی لاما، دین من مهربانی است. این دینی است که نیازی به خدایی ندارد که در قضاوت یا متون جزمی طولانی بنشیند. همچنین دینی است که به کسی اجازه نمی‌دهد نسبت به دیگری احساس برتری کند و از ما می‌خواهد که بپذیریم که همه برابر هستیم.

هر کس داستانی دارد و من آموخته‌ام که در هسته آن، بیشتر داستان‌های ما بیشتر شبیه به هم هستند. اتصال می‌تواند قدرتمند باشد. گاهی اوقات فقط یک ملاقات کوتاه می‌تواند زندگی یک نفر را برای همیشه تغییر دهد.

عشق و شفقت یک ضرورت است.

در زندگی نقطه‌های عطف زیادی وجود داردکه می‌خواهید آنها را به خاطربسپارید؛ مثل اولین کوتاهی مو، اولین دندان که افتاد، اولین روز مدرسه، اولین دوچرخه‌سواری و...

روث موجودی ماوراءالطبیعه نبود، اگرچه در دوازده سالگی دوست داشتم تصور کنم که او هست. او صرفاً انسانی بود که از موهبت عمیق همدلی و شهود برخوردار بود، که می‌توانست به یک انسان دیگر توجه کند بدون اینکه انتظاری در عوض داشته باشد. او زمان خود را به من داد. او توجه خود را به من معطوف کرد. و او مرا در معرض نوعی جادو قرار داد که هنوز هم تا امروز از آن استفاده می‌کنم.

ما از طریق درد رشد می‌کنیم. ما در شرایط سخت رشد می‌کنیم. به همین دلیل است که باید تک تک چیزهای دشوار زندگی خود را بپذیرید.

هر یک از ما در زندگی خود موقعیت‌هایی را تجربه می‌کنیم که باعث درد می‌شوند. من آنها را زخم قلب می‌نامم. اگر آنها را نادیده بگیرید، آنها بهبود نمی‌یابند. اما گاهی اوقات وقتی قلب‌هایمان زخمی می‌شود، همان موقع است که زخمی می‌شوند باز کن. اغلب این زخم‌های قلب است که بزرگترین فرصتها را برای رشد به ما می‌دهند. موقعیت‌های سخت... هدیه جادویی...

شفقت از مغز سرچشمه نمی‌گیرد. از دل می‌آید.

خوبه و مهم نیست نمی‌خواهیم حرفی بزنیم که اشتباه باشد. سعی می‌کنیم در بارهٔ احساساتت صحبت کنیم. احساسات درست یا غلط نیستند. آنها فقط احساسات هستند.

خیلی چیزها در زندگی وجود دارد که نمی‌توانیم کنترل کنیم. سخت است، به خصوص زمانی که کودک هستید، احساس کنید که بر هر چیزی کنترل دارید. مثل اینکه شما می‌توانید هر چیزی را تغییر دهید. اما شما می‌توانید بدن خود را کنترل کنید و می‌توانید ذهن خود را کنترل کنید. ممکن است زیاد به نظر نرسد، اما بسیار قدرتمند است. می‌تواند همه چیز را تغییر دهد.

اکنون می‌دانم که می‌توان مغز را طوری آموزش داد که تمرکز و توجه فرد را بهبود بخشد و همچنین به گفتگوی مداوم در ذهن ما که ما را از تصمیم‌گیری روشن و مفید منحرف می‌کند پاسخ ندهد.

مغزی که در واقع ماهیچه‌های خود را قادر می‌سازد تا به روش‌های جدیدی عمل کنند، من از تصاویر بصری برای ایجاد مسیرهای عصبی جدید در مغزم استفاده می‌کردم. مغز بین تجربه‌ای که به شدت تصور می‌شود و تجربه‌ای که واقعی است، تمایز قائل نمی‌شود.

هیچ ترفند جادویی برای همیشه ماندگار نیست.

کودکان و بزرگسالان زمانی بهترین عملکرد را دارند که ثبات و اعتماد در بین آنها وجود داشته باشد. مغز هر دو را نیاز دارد. در خانهٔ ما خبری از ثبات و اعتماد نبود. نه زمان مشخصی برای غذا خوردن، نه زنگ هشداری که به شما یادآوری کند که برای مدرسه بیدار شوید، و نه ساعت خواب

ک پرنده. مهم نیست چند بار بال بزند، مردم فقط می‌خندند و او واقعاً پرواز نخواهد کرد.