پس بر ماست که - در زندگیمان با دیگران و در اثرگذاریمان بر دیگران- تنها به تأثیر در سطح نظریهها چشم ندوزیم. این عامل گرچه ضروری است، کافی نیست. ما باید در کنار اثرگذاری در سطح نظریهها، به پالودن جانهایمان و کاملکردن روحمان و نزدیک ساختن رفتارمان به رفتار انبیا و اوصیا (ع) نیز بپردازیم تا بتوانیم با بودنمان، آن ارزشها و آرمانها را در برابر حس دیگران تجسم بخشیم؛ پیش از آن و یا همزمان با آنکه این ارزشها و آرمانها را بهدست عقلهای دیگران میدهیم.