جوان مجرد مثل زمین بی حصار و بیپرچین است، هر آدم آلوده و تر دامنی به او طمع میبندد، و احتمال طعمه شدن برای هر کس را دارد، و هر کس هر خلاف و خطایی که در سر داشته باشد او را به هم پیالگی خود میخواند.
ولی همین جوان وقتی ازدواج میکند همچون زمینی است که به گرداگرد خود حصاری داشته باشد.
اساساً فلسفه اینکه نامزدها حلقه به انگشت میکنند همین است یعنی من در حصارم، من در حلقه و دایرهام و کسی به من نزدیک نشود، و همین امر مصونیت از بسیاری از خطاها و گناهان را فراهم میسازد.
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: تَزَوَّج وَ اِلا فَاَنتَ مِنَ المُذنِبین «ازدواج کن، وگرنه از گناهکاران خواهی بود.»