مردان از اینکه در ملأعام کلمات «زن من» یا نام او را بر زبان بیاورند، شرم دارند. اگر مردان مجبور باشند که دربارهٔ زنان خود صحبت کنند، با اسمبردن از یکی از پسرانشان، میگویند: «خانهٔ من یا مادرِ فلانی». وقتی بخواهند از مادرشان صحبت کنند، میگویند: «کسی که مرا زاییده است.» زن برای نشاندادن شوهرش میگوید: «آن یکی» یا «پدرِ فلانی»؛ یعنی یکی از پسرانش.