بریده‌هایی از کتاب از عشق

زنِ عاشق اضطراب‌هایی را که مسبب‌اش مرد مورد علاقه‌اش است ترجیح می‌دهد به بی‌تفاوتی بی‌درد.

اما دلیل دیگری هم وجود دارد دلیلی ظریف‌تر و انعطاف‌پذیرتر و

عشق مبتنی بر این نیست که ابژه به سوی من بیاید، این من‌ام که به سوی ابژه می‌روم و بخشی از آن می‌شوم. در رفتار عاشقانه، فرد از خودش بیرون می‌آید: این شاید بزرگترین تلاشی است که طبیعت باعث می‌شود تا هرکس از خودش بیرون بیاید و به سوی چیز دیگری برود. او نیست که به گِرد من می‌گردد، این من‌ام که به دور او می‌گردم.

اگر در این مرحله بخواهیم بطور خلاصه از نتیجه‌گیری در مورد ویژگی‌های عشق بگوییم که ظهورش را دیده‌ایم، خواهیم گفت که این یک عمل مرکزگریز است که با جریانی مدام به سوی ابژه می‌رود، آن را دربرمی‌گیرد، گرم می‌کند و تقویت‌اش می‌کند، ما را با او یکی می‌کند و وجودش را تأیید می‌کند. فاندرـ روزنامهٔ ال‌سُل ژوئیهٔ ۱۹۲۶