کتاب راز شادی والدین دانمارکی

ایجاد اعتمادبه‌نفس بدون عزت نفس درست مانند ساختن خانه‌ای زیبا با زیربنای سست است.

دانش‌آموزان امروز نسبت به نسل‌های گذشته بیشتر در معرض تقلب‌کردن برای کسب نمرات بالاترند که بازتاب همان فشار روزافزون برای دستاورد بیشتر است که در بسیاری از موارد ذهنیت دانش‌آموزان ثابت است.

آیینه‌ای روبه‌روی خود قرار دهید به چیزهایی بیندیشد که شنیدنش برایتان ناخوشایند است سپس آیینه‌ای روبه‌روی خود قرار دهید. این همان چیزی است که در آینده از فرزندتان خواهید دید. اگر دادوفریاد و دست‌هایی را که از روی خشم بالا رفته است، دوست ندارید انجامش ندهید. اگر تنبیه بدنی را دوست ندارید این کار را نکنید.

دانمارک، کشوری کوچک در شمال اروپا است که به «افسانه پری دریایی کوچک»، نوشته هانس کریستین اندرسن معروف است. از ۱۹۷۳ رأی OECD (سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) را برای داشتن شادترین مردم جهان به خود اختصاص داده است. ۱۹۷۳! یعنی بیش از چهل سال پی‌درپی شادترین مردم جهان شناخته شده‌اند. اگر کمی بیندیشید می‌بینید که دستاوردی خارق‌العاده است. حتی نشریه جدید گزارش شادی جهانی که اخیراً توسط سازمان ملل راه‌اندازی شده است، از زمان شروع فعالیت خود هر ساله دانمارک را در صدر لیست کشورهای جهان قرار می‌دهد.

زبانی که استفاده می‌کنیم بسیار قدرتمند است. این همان قابی است که از درون آن خود و دنیایمان را تفسیر و تشریح می‌کنیم. الن هولمگرن، روان‌شناس مشهور دانمارکی، بر این باور است که واقعیت ما در زبانی که به کار می‌بریم خلق می‌شود. همه تغییرات مستلزم تغییری در زبان است. یک مشکل صرفاً زمانی مشکل است که آن را مشکل بنامیم.

ایجاد اعتمادبه‌نفس بدون عزت نفس درست مانند ساختن خانه‌ای زیبا با زیربنای سست است.

کودکان با تحمل فشار یا تحسین افراطی می‌آموزند که کارها را برای کسب رضایت دنیای بیرون، نه رضایت درونی، انجام دهند که رفته‌رفته به تنظیمات پیش‌فرض زندگی‌شان تبدیل می‌شود. این مسئله موجب ترغیب اهداف بیرونی می‌شود: آن‌ها برای شادبودن به عاملی بیرونی نیازمندند. ممکن است این رفتار برای برخی با توجه به استانداردهایشان موفقیت به ارمغان بیاورد، اما لزوماً آن حس عمیق شادی درونی و حالی خوب را که همه ما به دنبالش هستیم، در آن‌ها ایجاد نمی‌کند. همان گونه که پیش از این دیدیم، این مسئله درحقیقت می‌تواند موجب اضطراب و افسردگی در افراد شود.

تفاوت زبانی جالبی که میان انگلیسی و دانمارکی وجود دارد همان چیزی است که به آن دوران نوپایی می‌گوییم. در زبان انگلیسی اصطلاح «دوساله‌های مخوف» را برای این دوران به کار می‌برند درحالی‌که در زبان دانمارکی از «سن مرزی» استفاده می‌کنند. این‌که کودکان فراتر از مرزها می‌روند، امری طبیعی و خوشایند است نه آزاردهنده و وحشتناک. زمانی که این‌گونه به قضیه می‌نگرید راحت‌تر با رفتارهای ناخوشایندشان کنار می‌آیید تا این‌که بخواهید رفتار آن‌ها را بد و مستحق تنبیه بدانید.