بریده‌هایی از کتاب سرباز رنگ پریده

خوش‌خُلقی بعضی از مردم هولناک‌تر از خشونت افراد خشن است

ــ شما همه چیز را می‌بینید. ــ من چیزی بیش از شما نمی‌بینم اما خودم را عادت داده‌ام به چیزی که می‌بینم توجه کنم.

زیباست اما زیبایی او زیبایی اثیری دنیای دیگری است، زیبایی آدمی سودایی که افکارش در اوج آسمان سیر می‌کند.

یک ذهن پیچیده. همه جنایتکارهای بزرگ این موهبت را دارند

هولمز بیش از حد به این اصل که می‌گوید حیله‌گری درامان است که به تنهایی حیله کند اعتقاد داشت.

راز قلب و ذهن زنان برای مردان معمای لاینحلی است. در دنیای زنان ممکن است قتل بخشیده یا توجیه شود اما جرمی کوچک‌تر در دل بماند و یک عمر مایه دلخوری باشد.

این مرد کلکسیون زن درست می‌کند و مثل برخی از مردها که پیله یا پروانه جمع می‌کنند به کلکسیون خودش افتخار می‌کند. همه چیز را در آن کتاب جمع کرده بود. عکس‌های ناجور، اسامی زنها و خیلی جزئیات دیگر و هرچیز دیگری که فکرش را بکنید. کتاب هولناکی بود ــ کتابی محتوی چیزهایی که هیچ مردی حتی آنهایی که غرق منجلاب‌اند نمی‌توانند در یکجا جمع کنند. با همه این اوصاف آن کتاب مایه افتخار آدلبرت گرونر بود، با این عنوان: «ارواحی که به تباهی کشاندم».

خب، بازرس، من غالباً جسارت می‌کردم و سر به سر شما آقایان محترم نیروی پلیس می‌گذاشتم اما چیزی نمانده بود سیانی کاپیلاتا تقاص اسکاتلند یارد را از من بگیرد.

اما مگر کلِ زندگی رقت‌بار و بیخود نیست؟ آیا داستان او نمونه کوچکی از کلِ هستی نیست؟ ما به چیزهایی می‌رسیم. به آنها چنگ می‌زنیم. اما درپایان چه چیزی برایمان می‌ماند؟ یک چیز واهی. یا بدتر از واهی ــ فلاکت.

در دنیای زنان ممکن است قتل بخشیده یا توجیه شود اما جرمی کوچک‌تر در دل بماند و یک عمر مایه دلخوری باشد.