کتاب کره شمالی

شمال و جنوب هر دو آزادی بیان دارند, اما کرۀ‌شمالی آزادی پس از بیان ندارد.

بمب ناپالم ترکیبی از سوخت به‌شدت قابل اشتعال و نوعی ژل است که به طور خاص طراحی شده تا افشانده و پراکنده شود و هر آنچه با آن تماس پیدا کند بسوزاند. این ماده می‌تواند روی آب مشتعل بماند و گوشت بدن انسان را آب کند. در طول جنگ کره، ایالات متحده ۳۲.۵۵۷ تُن بمب ناپالم روی کرۀ‌شمالی ریخت.

سیاست سفت‌وسخت انزواطلبی به واسطهٔ فلسفهٔ جوچه, که کیم ایل سونگ ارائه کرده بود, توجیه می‌شد. جوچه مدلی از استقلال سیاسی، اقتصادی و نظامی است. این فلسفه به اتکای بر خود تأکید دارد و مشوّق مشارکت فعال جهانی در انقلاب و کشورسازی است. این مدل به نحوی درک‌شدنی خوشایندِ شهروندانی است که دهه‌ها تحت سلطهٔ قدرت‌های بیگانه بوده‌اند. شهروندان کرۀ‌شمالی مشتاق احیای هویت ملی و تعیین مسیر آیندهٔ خود بودند.

در ۹ سپتامبر ۱۹۴۸, جمهوری دموکراتیک خلق کره تشکیل و کیم ایل سونگ نخست‌وزیر آن شد.

توجه کیم جونگ ایل به سلاح هسته‌ای تابعی از سیاست ملی سونجون بود. این سیاست مشوّق «تقدّم نظامیگری» است. در این خط‌مشی سیاسی اولویت با هزینه‌های نظامی و توسعهٔ نیروهای مسلح و سلاح‌های پیچیده است.

در حالی که مشخصهٔ فرمانروایی کیم ایل سونگ معرفی ایدئولوژی جوچه, و کیم جونگ ایل ترویج سونجون بود، کیم جونگ اون استراتژی بایونگجین [توسعه] را طرح کرد که روی گسترش نظامی و اقتصادی به صورت موازی تمرکز داشت. مشخصهٔ اولین سال‌های او در قدرت, رشد سریع نظامی بود, اما اقتصاد لنگ‌لنگان از پی می‌آمد.

کشورهای کمونیستی به طور معمول ضددین هستند و در کرۀ‌شمالی پرستشی که دولت آن را تأیید کرده پرستش خاندان کیم است.

سیستمی به نام سونگبون دوباره جامعه را تقسیم می‌کند. این سیستمِ طبقه‌بندی سلسله‌مراتبی اجتماعی را به وجود می‌آورد که مبنای آن وفاداری به کشور و حزب کمونیست است. مثلاً داشتن پدربزرگی که با استعمارگران ژاپنی همکاری می‌کرده کافی است تا فرد را در قعر این تقسیم‌بندی قرار دهد، به عبارتی طبقهٔ «متخاصم» سونگبون.

شمال و جنوب هر دو آزادی بیان دارند, اما کرۀ‌شمالی آزادی پس از بیان ندارد.

وقتی کیم جونگ اون با خواستهٔ ایالات متحده برای خلع سلاح هسته‌ای کامل کرۀ‌شمالی در مقابل برداشتن تحریم‌های اقتصادی موافقت نکرد, ترامپ به نحوی غیرمنتظره به گفتگوها پایان داد.

از زمان پایان یافتن جنگ کره، باقی قسمت‌های منطقهٔ غیرنظامی به منطقه‌ای پوشیده از علف میان دو کشور متخاصم تبدیل شده است. گذشته از این واقعیت که بیش از ۱ میلیون مین در منطقه ریخته شده، این امر باعث شده طبیعتی نسبتاً بکر برای هزاران گونه گیاه و جانور پدید آید. این منطقه از مرداب‌ها، جنگل‌ها و رودخانه‌هایی تشکیل شده که موطن پرندگان، ماهی‌ها، دوزیستان، خزندگان، پستانداران و بیش از هزار گونه حشره است. چندین گونه درنا, خرس سیاه آسیایی، سیاهگوش، و حتی احتمالاً ببر از جانوران درخور توجه این محل‌اند.

ر طول جنگ جهانی دوم, ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی متحدانی بودند که با نگرانی یکدیگر را زیر نظر داشتند, اما بعد از جنگ روزبه‌روز بیشتر با هم دشمن شدند.

سیستم تنبیه جمعی اعضای خانواده ابزاری است برای ترساندن مردم که اقدام به پناهندگی نکنند و اعمالی برضد کشور انجام ندهند. اگر فردی پناهنده شود ممکن است چند نسل از خانواده و حتی خویشان دور او به اردوگاه زندانیان فرستاده شوند.

تنبیه در انتظار کسانی بود که کمتر اشک ریخته بودند.

در طول جنگ کره، ایالات متحده ۳۲.۵۵۷ تُن بمب ناپالم روی کرۀ‌شمالی ریخت.

از زمان پایان یافتن جنگ کره، باقی قسمت‌های منطقهٔ غیرنظامی به منطقه‌ای پوشیده از علف میان دو کشور متخاصم تبدیل شده است. گذشته از این واقعیت که بیش از ۱ میلیون مین در منطقه ریخته شده، این امر باعث شده طبیعتی نسبتاً بکر برای هزاران گونه گیاه و جانور پدید آید. این منطقه از مرداب‌ها، جنگل‌ها و رودخانه‌هایی تشکیل شده که موطن پرندگان، ماهی‌ها، دوزیستان، خزندگان، پستانداران و بیش از هزار گونه حشره است. چندین گونه درنا, خرس سیاه آسیایی، سیاهگوش، و حتی احتمالاً ببر از جانوران درخور توجه این محل‌اند.

حکومت کرۀ‌شمالی از جنبهٔ منفیِ برنامهٔ هسته‌ای چیزی به مردم خود نمی‌گوید. از این رو مردم معمولی کرۀ‌شمالی راهی برای فهمیدن این‌که سلاح هسته‌ای تا چه حد ممکن است خطرناک باشد ندارند.

ترامپ انتقادهای خود را با تهدید مستقیم تمام کرد: «ایالات متحده قدرت و صبر زیادی دارد, اما اگر مجبور به دفاع از خود و متحدانش شود چاره‌ای نخواهد داشت جز نابودی کامل کرۀ‌شمالی.»

در سال ۱۹۴۸ م, جمهوری دموکراتیک خلق کره در شمال شبه‌جزیره تأسیس شد، هرچند این کشور معمولاً کرۀ‌شمالی نامیده می‌شود. مردم کرۀ‌شمالی کشور خود را چوسون می‌نامند، نامی که نشان از میراثی غنی دارد و اشاره‌ای است به تاریخ قدیم شبه‌جزیره. سرود ملی کرۀ‌شمالی این‌گونه آغاز می‌شود: «بگذار پرتو صبحگاهی بر این سرزمین سیم و زر بتابد.»

کرۀ‌شمالی پس از پشت سر گذاشتن دورهٔ سرکوب و اشغال ژاپن از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵ م با چالش دیگری روبه‌رو شد. جنگ جهانی دوم به اشغال کره از سوی ژاپن پایان داد, اما کشمکش تازه‌ای آغاز شد که شبه‌جزیره را به دو نیم کرد و دو طرف را مقابل هم قرار داد. اتحاد جماهیر شوروی و چین پشتیبان شمال شدند و ایالات متحده از جنوب حمایت کرد. جنگ کره سه سال طول کشید، از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ م، اما آثار درازمدت آن را می‌توان امروز در سراسر شبه‌جزیره دید.

در فرهنگ عامهٔ کره دوره‌ای وجود داشت که دوران خدایان بود. هوانین, خداوند خالق، به پسرش هوانونگ اجازه داد به زمین نزول کند و در سرزمین شرقی که خورشید از آن‌جا طلوع می‌کرد زندگی کند. مطابق این افسانه, هوانونگ شهری خدایی ساخت. به انسان‌ها کشاورزی، طب و هنرهای مختلف را آموخت. شهر چنان دل‌انگیز بود که حتی حیوانات وحشی هم مجذوب آن می‌شدند. هوانونگ ماده‌خرسی را به انسان تبدیل کرد تا بتواند در این شهر زندگی کند. پس از تغییر ماهیت خرس, هوانونگ با او ازدواج کرد. پسرشان تانگون اولین پادشاه چوسون شد ــ «سرزمین آرامش صبحگاهی».

در سال ۵۷ ق.م، سیلا اولین پادشاهی‌ای بود که ظهور کرد. بعد از آن، کوگوریو در سال ۳۷ ق.م, و پائکچه در سال ۱۸ ق.م تشکیل شد.

هویت مردم کرۀ‌شمالی کنونی به‌شدت با کوگوریو پیوند دارد. قلمرو این پادشاهی بخش بزرگی از شمال شبه‌جزیره را در بر می‌گرفت و تا منچوری در چین, که فرهنگ کوگوریو را تحت‌الشعاع قرار می‌داد, گسترده بود. مقبره‌های باستانی بخش مهمی از میراث کوگوریو به شمار می‌آیند. اولین مقبره‌ها از سنگ ساخته شده‌اند, در حالی که مقابر بعدی با تل خاک پوشانده شده‌اند. بیش از ۱۰.۰۰۰ مقبره از دورهٔ کوگوریو هنوز در کرۀ‌شمالی و چین باقی مانده

با به هم پیوستن گروهی از حکومت‌های کوچک، قلمرو چهارمی در گوشهٔ جنوبی شبه‌جزیرهٔ کره پدید آمد. برخی تشکیل کنفدراسیون کایا را در سال ۴۲ م می‌دانند, اما تاریخ دقیق آن مشخص نیست.

کرۀ‌شمالی به نُه استان تقسیم می‌شود که هر یک زیر نظر یک شورا اداره می‌شود. جزئیات زندگی روزانه برحسب شهر یا استان فرق می‌کند. مثلاً زندگی در پیونگ‌یانگ تفاوت چشمگیری با زندگی در مناطق روستایی دارد. پیونگ‌یانگ ویترینی برای ایدئولوژی کشور به حساب می‌آید و مرکز گردشگری است. حدود ۱۲ درصد جمعیت در پیونگ‌یانگ زندگی می‌کنند.

کشورهای کمونیستی به طور معمول ضددین هستند و در کرۀ‌شمالی پرستشی که دولت آن را تأیید کرده پرستش خاندان کیم است.

در قانون اساسی چهار طبقهٔ مختلف از شهروندان به رسمیت شناخته شده‌اند: دهقانان، نظامیان، کارگران و اندیشمندان در حال کار. سیستمی به نام سونگبون دوباره جامعه را تقسیم می‌کند. این سیستمِ طبقه‌بندی سلسله‌مراتبی اجتماعی را به وجود می‌آورد که مبنای آن وفاداری به کشور و حزب کمونیست است. مثلاً داشتن پدربزرگی که با استعمارگران ژاپنی همکاری می‌کرده کافی است تا فرد را در قعر این تقسیم‌بندی قرار دهد

در سال ۲۰۱۸ م روابط گرمی میان ایالات متحده و کرۀ‌شمالی برقرار شد. در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۸, ترامپ و کیم جونگ اون اولین رهبران در تاریخ دو کشور بودند که ملاقات رودررو داشتند. در آخرِ گفتگوی پنج‌ساعته، کرۀ‌شمالی تعهد کرد در راستای خلع سلاح کامل هسته‌ای گام بردارد. در مقابل ایالات متحده نیز پذیرفت به رزمایش‌های نظامی خود با کرۀ‌جنوبی پایان دهد.

نشست دوم میان ترامپ و کیم جونگ اون در فوریهٔ ۲۰۱۹ به خوبیِ دیدار اول نبود. وقتی کیم جونگ اون با خواستهٔ ایالات متحده برای خلع سلاح هسته‌ای کامل کرۀ‌شمالی در مقابل برداشتن تحریم‌های اقتصادی موافقت نکرد, ترامپ به نحوی غیرمنتظره به گفتگوها پایان داد. در پی شکست این مذاکرات، تصاویر ماهواره‌ای نشان داد که کرۀ‌شمالی شروع به آماده‌سازی محوطه‌هایی در کشور کرده است، شاید برای از سر گرفتن آزمایش‌های موشکی.

مردان کرۀ‌شمالی در هفده‌سالگی وارد ارتش می‌شوند و حداقل ده سال خدمت می‌کنند و زنان ملزم هستند تا بیست‌وسه‌سالگی در خدمت نظام باشند.