یک توافق کلی بین عصبپژوهان این است که آگاهی پدیدهای است که در زمان و به شکل سریالی و متوالی رخ میدهد و اکثر دانشمندان در این نکته همداستاناند که آگاهی بر اتصالات عملکردی ساختارهای مغز متکی است. این ویژگیها به شدت با سازمان مکانی مغز پیوند خوردهاند و گویی به هیچ طریق نمیتوان اولی را بدون دومی درک کرد. تلاش علمی در مطالعه آگاهی به تازگی آغاز شده و بدون شک آینده با اکتشافات شگفتی همراه خواهد بود.