
سجاد احمدی
۴
آنچه توجه خود را به آن معطوف داشتهام این واقعیت است که هر رابطه انسانی تا اندازهای یک رابطه قدرت است. ما در جهانی از روابط استراتژیک همیشگی در حرکتایم. هر رابطه قدرتی فینفسه بد نیست، اما این رابطه واقعیتی است که همیشه خطری در آن نهفته است.
زمانی
۳
قضیه با حرص شروع میشود، حرص در بدن اوج میگیرد و روح رابطه نامشروع را شعلهور میکند: این دو طمع را پدید میآورند، که به شکل دلبستگی به ثروت دنیوی شناخته میشود، و این به نوبه خود به رقابتها، نزاعها، و غضب میانجامد. نتیجه حاصله عبارت است از دلسردی و اندوه، برانگیخته شدن گناه خمودگی و بیزاری تام نسبت به زندگی رهبانی.
mojgan
۲
«مجازاتی سخت، و نیز یک وسوسه، برهانی که خداوند بر آن فانی متکبر نازل میکند تا به یادش بیاورد اگر لطف خداوند به یاری وی نشتابد همیشه در معرض تهدید سستی تن قرار دارد.»
