بریده‌هایی از کتاب بی صورت

چه عجیب است که هرچه آتش داغ‌تر شود، بیشتر به رنگ آبی درمی‌آید. آبی، رنگ خلیج سرد، رنگ آسمان عصر سرد، رنگ لب‌ها و انگشت‌های یخ‌زده است. من نمی‌توانم نوع گرم آبی را تصور کنم.

پذیرش خیلی مهمه. پذیرش یکی از اصول مهم زندگیه.

افسردگی به‌قدری وسیع است که نمی‌توان آن را در یک مرحله قرار داد. بیشتر شبیه به جریان و موج زیرین همه‌چیز است.

فکر می‌کنم بهتره دیگه دادوبیداد نکنی، وگرنه ممکنه چیزایی رو به زبون بیاری که بعداً از گفتنشون پشیمون بشی

عادت‌های قدیمی به‌سختی از بین می‌روند.

هرگز فکر نکرده بودم که مفهوم لیست پیوند، چقدر عجیب است.

افرادی که منتظر هستند شخص دیگری از دنیا برود.

به من یادآوری نمی‌کند که قبلاً عادت داشتیم هر روز، چندین مرتبه، باهم حرف بزنیم. شاید نگران است که اگر چیزی بگوید، من بشکنم.

«به گمونم صبر هر آدمی یه حدی داره.»

حتی در تاریک‌ترین لحظات زندگی، هنوز امید وجود دارد.

«کلک‌هایی که ذهن می‌تونه بهت بزنه خیلی عجیبه»

شاید تمام چیزهای کوچکی که ناراحتم می‌کرد، روزی صبرم را لبریز می‌کرد و متوجه می‌شدیم که دیگر عاشق هم نیستیم، مثل بسیاری از آدم‌های دیگر.

قبلاً هرگز فکر نکرده بودم که مفهوم لیست پیوند، چقدر عجیب است. تنها لیست‌هایی که در تمام عمرم واقعاً به آنها فکر کرده بودم عبارت‌اند از لیست خواروبار، لیست کارها، لیست تکالیف مدرسه و لیست لباس‌هایی که پیش از شروع مدرسه می‌خواستم بخرم. هرگز فکر نکرده بودم که چیزی مانند لیست اسامی افراد منتظر برای صورت‌های جدید وجود داشته باشد. افرادی که منتظر هستند شخص دیگری از دنیا برود