کتاب اطلس دل

نشخوار ذهنی از علائم قوی افسردگی است،

آسیب‌پذیری به معنای دادن اطلاعات بیش‌ازحد نیست، بلکه در میان گذاشتن داستان و تجربه‌هایمان با کسانی است که لیاقت پیدا کرده‌اند ما را بشنوند. آسیب‌پذیری ضعف نیست، بلکه بزرگ‌ترین معیار شجاعت است.

وقتی هیچ‌کس دربارهٔ مسئله‌ای حرف نزند، آدم فکر می‌کند فقط خودش مشکل دارد.

«اگر چیزی را که برایت مهم است درخواست نمی‌کنی، شاید به‌خاطر این است که فکر می‌کنی خودت ارزشش را نداری.»

دل دریاست و زبان ساحل. هرآنچه در دریاست به ساحل خواهد آمد. ـ مولانا

معلوم شد دانستن این‌که قرار است چه پیش بیاید باعث نمی‌شد تحملش آسان‌تر شود

دل‌شکسته‌ها، شجاع‌ترین افراد در میان ما هستند زیرا جرئت عشق‌ورزیدن داشته‌اند.

مغز نیز هنگام یادگیری نیاز به کمی ناراحتی و زحمت دارد. ذهنتان ممکن است برای مدتی آزار ببیند اما این چیز خوبی است.

تکبر تکبر حس برآمده از توانایی‌های ذاتی فرد است که بیشتر با نیاز به سلطه مرتبط است تا موفقیت‌های حقیقی. با عزت نفس ارتباط معکوس و با خودشیفتگی و شرم ارتباط مستقیم دارد. به بیان ساده‌تر، هرچه تکبر بیشتر، عزت نفس کمتر، خودشیفتگی و احتمال شرم از خود بیشتر.

ممکن است دور از ذهن به‌نظر برسد، اما یکی از بزرگ‌ترین موانع رسیدن به تبحر کمال‌گرایی است. در پژوهشمان دربارهٔ رهبری، متوجه شده‌ایم که لازمهٔ رسیدن به تبحر کنجکاوی و دیدن اشتباه‌ها و شکست‌ها در قالب فرصتی برای یادگیری است. کمال‌گرایی به ما می‌گوید خطاها و شکست‌ها ایرادهایی شخصی‌اند. این باعث می‌شود چیزهای جدید را امتحان نکنیم یا به‌ندرت بتوانیم بعد از شکستی ناگزیر خود را بازیابیم.

شادی غیرمنتظره، کوتاه‌مدت و شدید است. مشخصه‌اش ارتباط با دیگران، خدا، طبیعت و یا جهان است. شادی تفکر و توجه ما را گسترش می‌دهد، و ما را با حس آزادی و رهایی پر می‌کند.

دوست‌داشتن، با هر اندازه‌ای از شدت و صداقت، به‌معنای آسیب‌پذیرشدن است.

خوش‌حالی پایدار، بلندمدت و معمولاً حاصل تلاش است. شدت آن از شادی کمتر و بیشتر خودمحور است. هنگام خوش‌حالی احساس می‌کنیم اوضاع تحت کنترل ماست. برخلاف شادی که درونی است، خوش‌حالی بیشتر بیرونی و وابسته به شرایط به‌نظر می‌رسد.

می‌دانستم برای آدم‌ها چقدر مهم است که درک شوند، کِی می‌توانیم همدیگر را دست بیندازیم، و، اگر در این مورد اشتباه می‌کردیم، چقدر وقت داشتیم دربرویم

از احساس درد می‌ترسیم، برای همین دست به کارهایی می‌زنیم که درد بیشتری را جذب می‌کنند.

برای بچه‌ها خیلی چیزها، وقتی طبیعی‌سازی نشود، به‌راحتی دلیل خجالت می‌شود. وقتی هیچ‌کس دربارهٔ مسئله‌ای حرف نزند، آدم فکر می‌کند فقط خودش مشکل دارد.

حتی اوقات خوش هم مبهم بودند، چون هر لحظه ممکن بود به آشوب کشیده شوند

عنصر ضعف آن چیزی است که باعث می‌شود اندوه آسیب‌زا باشد.

درواقع گذرگاه‌های عصبی مربوط به احساسات گسستگی همان گذرگاه‌هایی هستند که رنج جسمی را پردازش می‌کنند. پژوهش‌های عصب‌شناختی معاصر نشان می‌دهند که رنج و احساس گسستگی، به‌همان اندازهٔ رنج جسمانی، واقعی است. رنج احساسی هم دقیقاً مانند رنج جسمانی برای بهبود به توصیف، حرف‌زدن دربارهٔ آن و دریافت کمک حرفه‌ای نیاز دارد.

اغلب تحقیقات انجام شده خوش‌حالی را صفت (بخشی از آن چیزی که هستیم)، و نه حالت (چیزی که تجربه می‌کنیم)، در نظر می‌گیرند

برای بچه‌ها خیلی چیزها، وقتی طبیعی‌سازی نشود، به‌راحتی دلیل خجالت می‌شود

. فهمیدم مردم حاضرند هر کاری کنند تا درد نکشند، ازجمله ایجاد درد و سوءاستفاده از قدرت، و فهمیدم کم‌اند افرادی که می‌پذیرند باعث درد کسی شده‌اند بدون این‌که توجیهی بیاورند، دیگری را مقصر بدانند یا ساکت بمانند.

می‌دانم که فرار از درد و نگرانی خیلی بیشتر از ماندن و چشم‌دوختن به درد خطر دارد.

واکنش هیجانی‌مان بیشتر از این‌که وابسته به واکنش بدنی‌مان باشد وابسته به ارزیابی شناختی‌مان دربارهٔ این است که از عهدهٔ موقعیت برمی‌آییم یا نه.

از احساس درد می‌ترسیم، برای همین دست به کارهایی می‌زنیم که درد بیشتری را جذب می‌کنند.

عشق و تعلق نیازهایی تقلیل‌ناپذیر برای همهٔ انسان‌ها هستند. نبود عشق و تعلق همواره به رنج منجر می‌شود.

خیانت برای این‌که خیانت ببینی، ابتدا باید به کسی اعتماد کرده باشی. ـ سوزان کالینز، بازی گرسنگان

خود من به کرات دچار حالت اضطراب، برخاسته از داشتن صفت اضطراب، می‌شوم، و می‌دانم، برای این‌که واکنش‌هایم را تشخیص بدهم و درک کنم و روش‌های عبور از حس اضطراب را پیدا کنم، مشاوره برایم ضروری بوده است. همچنین مجبور شده‌ام کافئین را ترک کنم، هشت تا نه ساعت خواب شبانه داشته باشم، و تقریباً هر روز ورزش کنم.

با این‌که دردش نفس آدم را می‌برد، باید بگذاری عزیزانت مسئولیت رفتارشان را به عهده بگیرند. واقعاً دردناک است.

نشخوار ذهنی با نگرانی متفاوت است. طبق پژوهش‌ها، نگرانی روی آینده تمرکز دارد، درحالی‌که نشخوار ذهنی بر گذشته یا چیزهایی راجع‌به خودمان، که درگیرشان هستیم، متمرکز است.