قبل از اینکه پیش برویم باید یک چیز دیگر درباره دلسوزی بگویم. ما انسانها مخلوقات ناکاملی هستیم. اشتباهات زیادی مرتکب میشویم. اختلال دوقطبی میتواند باعث رفتارهایی شود که احتمالاً منجر به احساس گناه یا شرم شوند؛ اما هیچیک از ما خودخواسته به اختلالات روانپزشکی مبتلا نمیشویم. هیچکس داوطلبانه به الگوهای فکریای که باعث مشکلات میشوند، دچار نمیشود. بخشی از توجهآگاه شدن این است که نقایصتان را همانطور که هستند، واقعبینانه ببینید. ساده بگویم، این ماهیت انسان و زندگی است.