رفتاردرمانیشناختی، اصلاحی است که برای مدل جدید درمان اختلال وسواسی ـاجباری استفاده میشود. این درمان براساس تلاشهای استانلی راکمن (۱۹۹۷) و پل سالکووسکیس (۱۹۹۶) طراحی شده است. مدل رفتاردرمانیشناختی بر این فرض استوار است که به دلیل ارزیابیهای نادرست و مشکلساز افراد از افکار ناخواسته مزاحم و همچنین تلاشهای ناکارآمد برای کنترل این افکار، وسواسها و اجبارها شکل میگیرند و تداوم پیدا میکنند.