ازدواج نهادی است جمعی و رابطه در ازدواج هم رابطهای است جمعی. وقتی زمان گذشت و نوعی فرهنگ پدید آمد، افراد توقعاتی پیدا کردند. آرزوها و انتظارهایی ایجاد شد، جنبههای روانی اهمیت یافت، افراد خواستند تفاهم داشته باشند، بعد دیدند که اینطور نیست و واقعاً رابطهای در کار نیست. آدم بعد از یک مصیبت بزرگ به سراغ اتاق بیدرز و منفذی میرود که احساس امنیت کند، اتاقی که سقفش چکه نکند. ولی او با این اتاق رابطه ندارد، صرفا حفرهای است سرپوشیده و نسبتاً امن.