بریده‌هایی از کتاب احساس کلید تحقق آرزوست

 تبدیل یک اشتباه به دغدغهٔ ذهنی بدون ابراز یا بیان آن احساس، شروع بیماری است؛ بیماری در هر دو وجه جسم و جان.

«اگر دانهٔ گندم که در زمین بیفتد نمیرد، تنها می‌ماند؛ لیکن اگر بمیرد، ثمر بسیار می‌آورد.»

ضمیر ناخودآگاه در خدمت انسان است و صادقانه به احساسات او فرم می‌دهد. با این حال ضمیر ناخودآگاه مشخصاً از اجبار بیزار است و به‌جای دستور به ترغیب پاسخ می‌دهد؛ در نتیجه بیشتر به همسر محبوب شباهت دارد تا خدمتکار.

شما همان چیزی هستید که احساس می‌کنید هستید، به همان اندازه که دربارهٔ دیگران هر آنچه هستند را به‌عنوان واقعیت احساس می‌کنید.

شما هرگز آنچه را که می‌خواهید جذب نمی‌کنید، بلکه همیشه چیزی را جذب می‌کنید که از بودنش آگاه هستید.

همهٔ تغییرات تجلی از طریق تغییر احساس ایجاد می‌شود. تغییر احساس، تغییر سرنوشت است.

فردی که احساسات خود را کنترل نمی‌کند، ممکن است به‌راحتی ضمیر ناخودآگاه را با حالات نامطلوب تحت‌تأثیر قرار دهد.

تلاش برای اصلاح نگرش ذهنی که توسط حواس انکار می‌شود، بیهوده است و به نتیجه‌ای نمی‌رسد.

 ایده‌ها به‌واسطهٔ احساس بر ضمیر ناخودآگاه تأثیر می‌گذارند. هیچ ایده‌ای تا زمانی که احساس نشود نمی‌تواند بر ضمیر ناخودآگاه اثر بگذارد، اما زمانی که احساس شود -چه خوب، چه بد و چه خنثی- باید تجلی یابد.

به نقص خود و دیگران فکر نکنید. با انجام این کار ضمیر ناخودآگاه را با این محدودیت‌ها تحت‌تأثیر قرار می‌دهید

بین احساسات و دنیای قابل‌مشاهدهٔ شما ارتباط ناگسستنی وجود دارد.

ضمیر ناخودآگاه نگران درستی یا نادرستی احساس نیست. همیشه چیزی را که احساس می‌کنید واقعیت است به‌عنوان واقعیت می‌پذیرد

احساسات الگویی را ایجاد می‌کند که از آن دنیای آدمی ساخته می‌شود و تغییر احساس، تغییر الگو است.

ضمیر ناخودآگاه هرگز از عینیت بخشیدن به چیزی که بر آن تأثیر گذاشته است کوتاهی نمی‌کند. از لحظه‌ای که اثری دریافت می‌کند، شروع به بررسی راه‌های تجلی آن می‌کند. احساسی که بر آن اثر می‌گذارد را، به‌عنوان یک واقعیت موجود در درون خود می‌پذیرد و فوراً می‌خواهد مشابه آن احساس را در دنیای بیرونی یا عینی ایجاد کند.

 برای تحت‌تأثیر قرار دادن ضمیر ناخودآگاه برای رسیدن به حالت مطلوب، باید احساس اینکه آن آرزو تحقق یافته است را فرض کنید و بابت آن شکرگزاری کنید.

نسبت دادن احساس خود به رویدادهای جهان آسان‌تر از این است که بپذیرید شرایط جهان منعکس‌کنندهٔ احساس شما است. با این حال این حقیقتی ابدی است که بیرون، آینهٔ درون است.

«آدمی چیزی نتواند یافت، مگر آنکه از آسمان به او داده شود.» و «ملکوت خدا در اندرون شماست.» هیچ‌چیزی از بیرون نمی‌آید؛ همه‌چیز از درون می‌آید؛

ایمان احساس است، «برحسب ایمانتان (احساس) به شما داده خواهد شد.»

«زیرا به هرکه دارد، داده خواهد شد و فزونی یابد، اما از آنکه ندارد، آنچه دارد نیز از او گرفته خواهد شد.» آن چیزی که احساس می‌کنید خودتان هستید، هستید و آنچه هستید به شما داده می‌شود