ضمیر ناخودآگاه هرگز از عینیت بخشیدن به چیزی که بر آن تأثیر گذاشته است کوتاهی نمیکند. از لحظهای که اثری دریافت میکند، شروع به بررسی راههای تجلی آن میکند. احساسی که بر آن اثر میگذارد را، بهعنوان یک واقعیت موجود در درون خود میپذیرد و فوراً میخواهد مشابه آن احساس را در دنیای بیرونی یا عینی ایجاد کند.