بریده‌هایی از کتاب نوه آمریکایی

به آن‌ها شورشی، تروریست، جنایتکار یا عناصر شورش می‌گوییم و همهٔ این صفت‌ها برای اینکه کلمهٔ «مقاومت» را به‌کار نبریم، مناسب‌اند.

در زندگی، یک جهنم کافی است.

جوک‌هایی دربارهٔ رئیس‌جمهور و سیاست‌مدارانی که همراه ما آمده‌اند نیز هست و همهٔ افراد زیر ردای جوک، برهنه و با هم برابرند. این تنها دمکراسی‌ای است که اینجا محقق شده است.

ای قطار آهسته برو و بگذار با محبوبم حرف بزنم غمگین و عاشقانه شاید دل محبوبم برای این عاشقانه تنگ شود.

آیا زندانی می‌ترسد زندانبان افکارش را بخواند؟

محکومیتم تمام شده و به خانه برمی‌گردم وقت آن رسیده که بدانم چه‌چیز مال من است و چه‌چیز مال من نیست پس اگر نامه‌ای به دستت رسید که نوشته‌ام به‌زودی آزاد خواهم شد باید بدانی چه کار باید بکنی اگر هنوز مرا می‌خواهی نوار زردرنگ را دور درخت بلوط قدیمی ببند سه سال گذشته است هنوز مرا می‌خواهی؟

اگر نوار را دور درخت قدیمی نبینم در اتوبوس خواهم ماند و ماجرای بینمان را فراموش خواهم کرد اگر نوار را پیدا نکنم، تقصیر من است پس رانندهٔ اتوبوس لطفاً به من نگاه کن چون من جرئت ندارم آنچه را محتمل است، ببینم من هنوز در زندانم و کلید دست محبوبم است من فقط یک نوار زرد می‌خواهم تا به‌سمت آزادی حرکت کنم