کتاب وقایع کلاغیه (واقعه اول، خودسران)

«تو زیادی از آدم‌ها می‌ترسی.» «این تویی که آن‌قدر که باید نمی‌ترسی. جدی می‌گویم.»

اما آیا هست پرنده‌ای شیرین‌پروازتر از کلاغ؟ یا جَلدتر؟ هست پرنده‌ای که بتواند مثل کلاغ باد را بسنجد، آزمایشش کند، وزنش کند، با آن بازی و شوخی کند و بعد از آن سواری بگیرد؟ ما کلاغ‌ها خلبانان بادیم و آکروبات‌بازان آسمان؛ آفریدگار ما را بر زمین گمارده تا هر تندباد و طوفانی را، هر باد و نسیمی را بسنجیم ـ‌و از این نظر، هیچ همتایی نداریم. چه باک اگر بازها و پرستوها سلاطین سرعت و طاقت باشند وقتی این ما کلاغ‌هاییم که در پرواز صاحب «سبک» هستیم.