کتاب غرور و تعصب

آدم وقتی انگیزه داشته باشد از فاصله‌ها نمی‌ترسد.

دلش می‌خواست حرف عاقلانه‌ای بزند اما نمی‌دانست چه‌طور.

غرور، یک نقص همگانی است. تا آن‌جا که من مطالعه دارم غرور در طبیعت انسان است و آدم‌های کمی پیدا می‌شوند که با داشتن شایستگی‌های بسیار مغرور نشوند، شایستگی‌هایی که می‌توانند واقعی یا خیالی باشند. خودبینی و غرور با این‌که همیشه مترادف هم به‌کار می‌روند ولی دوتا مفهوم جداگانه دارند. یک نفر ممکن است مغرور باشد اما خودبین نباشد. غرور در ارتباط با نظر ما نسبت به خودمان است و خودبینی به‌نظر دیگران در مورد ما ارتباط دارد.

باید اعتراف کنم هیچ لذتی نمی‌تواند جای لذت خواندن را بگیرد! همه‌چیز خیلی زود خسته‌کننده می‌شود مگر کتاب! دلم می‌خواهد اگر روزی صاحب خانه و زندگی شدم یک کتابخانهٔ بی‌نظیر در خانه‌ام داشته باشم.

آدمیزاد به‌راحتی در سراشیبی می‌افتد!

نکتهٔ دیگر این‌که عشق باید مطرح بشود

«فریبنده‌تر از ظاهر فروتن در دنیا چیزی وجود ندارد. گاهی وقت‌ها فروتنی معنای بی‌توجهی به‌نظرات دیگران را می‌دهد و بعضی وقت‌ها هم فخرفروشی غیرمستقیم.»

من شعر را به منزلهٔ خوراک عشق می‌دانم.

خیلی وقت‌ها ما زن‌ها فریب غرور بیش از حد خودمان را می‌خوریم. زن‌ها خیال می‌کنند تعریف و تمجید مردها معنایی فراتر باید داشته باشد.

به‌خاطر یک نفر که نمی‌شود زیر همهٔ اصول زد. نمی‌توانی مرا یا حتی خودت را مجاب کنی که خودخواهی همان محتاط بودن است و بی‌شعوری، امنیت خاطر و خوشبختی.

بی قصد و غرض هم می‌شود اشتباه کرد و باعث ناراحتی بقیه شد. بی‌فکری، بی‌توجهی به احساسات دیگران و نداشتن ثبات هم موجب فلاکت بقیه می‌شود.

آدم وقتی انگیزه داشته باشد از فاصله‌ها نمی‌ترسد.

عاقلانه‌ترین و بهترین کارهای یک‌نفر احتمالاً به‌نظر کسی که هدفش در زندگی مسخره‌بازی است مضحکه‌ای بیش‌تر نیست.

«این کارت قابل تحسین است ولی آدم باید بتواند احساساتش را با عقلش کنترل کند و به‌نظر من هر تلاشی باید متناسب با نیاز برای آن کار باشد.»

شما عزیزترین و قشنگ‌ترین چیزی هستید که دارم!

وقتی پای علاقه به میان می‌آید، جوان‌ها کم‌تر به مسائل مالی توجه می‌کنند و مقاومتی در مقابل احساسات‌شان نمی‌کنند.

«ولی من شعر را به منزلهٔ خوراک عشق می‌دانم.»

آدم‌هایی که سرعت عمل دارند معمولاً بدون‌توجه به نقص‌های اجرای کار، به خودشان می‌بالند.

چیزهایی که می‌خواهم بنویسم آن‌قدر سریع از ذهنم پرواز می‌کنند که فرصت نمی‌کنم بیان‌شان کنم.

بی قصد و غرض هم می‌شود اشتباه کرد و باعث ناراحتی بقیه شد. بی‌فکری، بی‌توجهی به احساسات دیگران و نداشتن ثبات هم موجب فلاکت بقیه می‌شود.

نمی‌شود کسی را در طول یک مهمانی شناخت.

دوست ندارم در مورد هیچ‌کس عجولانه حرفی بزنم ولی همیشه همان‌چیزی را می‌گویم که توی فکرم هست

من اعتقاد دارم ازدواج خوب فقط به شانس آدم بستگی دارد

از بیان احساساتم شرمنده نیستم. احساساتم درست و واقعی بودند.

هیچ‌کس از یک سرماخوردگی جزئی نمی‌میرد.

بحث‌کردن به‌نظر من فرقی با مجادله ندارد.

فاش‌کردن اشتباه‌های گذشتهٔ یک آدم، بدون توجه به وضعیت حاضرش خیلی منصفانه نیست.

آدم وقتی انگیزه داشته باشد از فاصله‌ها نمی‌ترسد.

آدم باید بتواند احساساتش را با عقلش کنترل کند و به‌نظر من هر تلاشی باید متناسب با نیاز برای آن کار باشد.

مسلماً خودخواهی نوعی ضعف است ولی غرور، وقتی ذهن سالمی آن را هدایت کند ضعف محسوب نمی‌شود.