بریده‌هایی از کتاب غرور و تعصب

آدم وقتی انگیزه داشته باشد از فاصله‌ها نمی‌ترسد.

دلش می‌خواست حرف عاقلانه‌ای بزند اما نمی‌دانست چه‌طور.

غرور، یک نقص همگانی است. تا آن‌جا که من مطالعه دارم غرور در طبیعت انسان است و آدم‌های کمی پیدا می‌شوند که با داشتن شایستگی‌های بسیار مغرور نشوند، شایستگی‌هایی که می‌توانند واقعی یا خیالی باشند. خودبینی و غرور با این‌که همیشه مترادف هم به‌کار می‌روند ولی دوتا مفهوم جداگانه دارند. یک نفر ممکن است مغرور باشد اما خودبین نباشد. غرور در ارتباط با نظر ما نسبت به خودمان است و خودبینی به‌نظر دیگران در مورد ما ارتباط دارد.

باید اعتراف کنم هیچ لذتی نمی‌تواند جای لذت خواندن را بگیرد! همه‌چیز خیلی زود خسته‌کننده می‌شود مگر کتاب! دلم می‌خواهد اگر روزی صاحب خانه و زندگی شدم یک کتابخانهٔ بی‌نظیر در خانه‌ام داشته باشم.

نکتهٔ دیگر این‌که عشق باید مطرح بشود

«فریبنده‌تر از ظاهر فروتن در دنیا چیزی وجود ندارد. گاهی وقت‌ها فروتنی معنای بی‌توجهی به‌نظرات دیگران را می‌دهد و بعضی وقت‌ها هم فخرفروشی غیرمستقیم.»

من شعر را به منزلهٔ خوراک عشق می‌دانم.

خیلی وقت‌ها ما زن‌ها فریب غرور بیش از حد خودمان را می‌خوریم. زن‌ها خیال می‌کنند تعریف و تمجید مردها معنایی فراتر باید داشته باشد.

آدم وقتی انگیزه داشته باشد از فاصله‌ها نمی‌ترسد.

عاقلانه‌ترین و بهترین کارهای یک‌نفر احتمالاً به‌نظر کسی که هدفش در زندگی مسخره‌بازی است مضحکه‌ای بیش‌تر نیست.

«این کارت قابل تحسین است ولی آدم باید بتواند احساساتش را با عقلش کنترل کند و به‌نظر من هر تلاشی باید متناسب با نیاز برای آن کار باشد.»

شما عزیزترین و قشنگ‌ترین چیزی هستید که دارم!

آدم‌هایی که سرعت عمل دارند معمولاً بدون‌توجه به نقص‌های اجرای کار، به خودشان می‌بالند.

چیزهایی که می‌خواهم بنویسم آن‌قدر سریع از ذهنم پرواز می‌کنند که فرصت نمی‌کنم بیان‌شان کنم.

بی قصد و غرض هم می‌شود اشتباه کرد و باعث ناراحتی بقیه شد. بی‌فکری، بی‌توجهی به احساسات دیگران و نداشتن ثبات هم موجب فلاکت بقیه می‌شود.

نمی‌شود کسی را در طول یک مهمانی شناخت.

دوست ندارم در مورد هیچ‌کس عجولانه حرفی بزنم ولی همیشه همان‌چیزی را می‌گویم که توی فکرم هست

من اعتقاد دارم ازدواج خوب فقط به شانس آدم بستگی دارد

از بیان احساساتم شرمنده نیستم. احساساتم درست و واقعی بودند.

بحث‌کردن به‌نظر من فرقی با مجادله ندارد.

آدم وقتی انگیزه داشته باشد از فاصله‌ها نمی‌ترسد.

آدم باید بتواند احساساتش را با عقلش کنترل کند و به‌نظر من هر تلاشی باید متناسب با نیاز برای آن کار باشد.

مسلماً خودخواهی نوعی ضعف است ولی غرور، وقتی ذهن سالمی آن را هدایت کند ضعف محسوب نمی‌شود.

خاطرات من همیشه به زور وارد ذهنم می‌شوند و نه می‌توانم و نه می‌خواهم که دفع‌شان کنم.

ــ با این غرور نفرت‌انگیز احتمالاً هیچ کار خیری از او سر نمی‌زند! ــ برعکس، با پولی که دارد خودش را بخشنده نشان می‌دهد، بذل و بخشش، مهمان‌نوازی، کمک به مستأجرانش و کمک به فقرا، همهٔ این کارها جزو برنامهٔ زندگی‌اش هستند. دلیلش هم غرور خانوادگی و مادرزادی‌اش است چون به پدرش افتخار می‌کند. حفظ آبروی خانواده، شهرت، محبوبیت یا از دست ندادن نفوذ و اعتبار ملک پمبرلی انگیزه‌ای بسیار قوی است.

کم‌تر کسی را واقعاً دوست دارم، عدهٔ آدم‌هایی که نسبت به آن‌ها نظر مساعد دارم از این‌هم کم‌تر است. هرچه دنیا را بیش‌تر می‌بینم بیش‌تر ناراضی می‌شوم. هر روز نظرم در مورد بی‌ثباتی آدم‌ها بیش‌تر تأیید می‌شود و اطمینان پیدا می‌کنم که نباید به ظاهر خوب آدم‌ها اطمینان کرد.

«بیش‌تر از این نمی‌توانم با خودم کلنجار بروم. فایده‌ای ندارد. نمی‌توانم بر احساساتم غلبه کنم. اجازه بدهید اعتراف کنم که دوست‌تان دارم و تحسین‌تان می‌کنم.»

نمی‌شود دوتا خانم از صبح تا شب با هم حرف بزنند و دعوای‌شان نشود.

آدم وقتی انگیزه داشته باشد از فاصله‌ها نمی‌ترسد.

آدم‌هایی که سرعت عمل دارند معمولاً بدون‌توجه به نقص‌های اجرای کار، به خودشان می‌بالند.