کتاب چگونه فرزندانی سالم و بانشاط داشته باشیم

نهایت آزادی که می‌توانید به فرزندان خود هدیه کنید: این آگاهی و باور است که آنها می‌توانند دنیای درون خود را کنترل کنند. اگر این نکته را باور کنند و بر اساس این فرض اساسی زندگی کنند، تمام عمر در مسیر رسیدن به زندگی توأم با خوشبختی خواهند بود و اگر نتوانند عمیقاً به این شناخت برسند، افرادی خواهند شد که دائم شکایت می‌کنند، نق می‌زنند و به دنبال آن هستند که دیگران آنها را تأیید کنند، و باور نمی‌کنند که توانایی انتخاب دارند، و در طول زندگی به جای این که به استقلال برسند، همیشه وابسته باقی خواهند ماند، و این درس مهمی است در مسیر زندگی انسان توانمند.

ویلیام جیمز۶ این نکته را این‌گونه بیان می‌کند: «بزرگترین کشف نسل من این است که انسانها می‌توانند با تغییر طرز فکر خود، زندگی خود را تغییر دهند.» کودکانی که می‌آموزند تا مسئولیت خود را بپذیرند، یاد می‌گیرند که چگونه زندگی سعادتمندی داشته باشند.

اساساً انسانی که دنیای درون خود را کاملاً متحول نموده باشد، کسی است که سرزنش را به طور کلی از زندگی خود حذف نموده است. اگر بچه‌ها کاملاً آزاد باشند تا مسئولیت افکار، احساسات و رفتار خود را بر عهده بگیرند، این مطلب را نیز خواهند فهمید که ضرورتی ندارد تا مسئولیت دنیای درون دیگران را نیز بپذیرند.

اگر کودکان را تشویق کنید تا خود را افرادی صاحب اختیار و تصمیم‌گیرنده تلقی کنند، به آنها کمک کرده‌اید تا مهار زندگی معنوی خود را در اختیار بگیرند. این که انسان به خود بگوید «من انتخاب می‌کنم»، در واقع یک نوع آزادی است، به این معنا که من از این پس افکار و اعمالی را که به زیانم باشد انتخاب نخواهم کرد. کودکان را می‌توان این‌گونه تربیت نمود که باور کنند استعدادی در درون خود دارند که عملاً می‌توانند هرگونه که بخواهند فکر کنند. کودکان را می‌توان طوری بزرگ نمود که تشخیص دهند این قدرت فوق‌العاده تصمیم‌گیری به آنها آزادی می‌دهد.

کودکان باید یاد بگیرند که می‌توانند بدون توجه به آنچه در اطراف آنها می‌گذرد، افکار و در نتیجه رشد و تحوّل درونی خود را مهار کنند و باید یاد بگیرند که آن افکار، احساسات درونی و اعمال بیرونی آنها را تعیین می‌کند.

می‌توان به این کودک آموخت که پذیرفتن مسئولیت کار خود یکی از ثروتهای بزرگی است که انسان توانمند می‌تواند آن را کسب نماید، زیرا انسان را مسئول زندگی خود می‌سازد، و اجازه نمی‌دهد تا دیگران در زندگی او دخالت کنند یا بر آن تأثیر بگذارند.

کودکان باید بدانند تصویری که از خود دارند بسیار مهمتر از تصویری است که دیگران از آنها دارند، زیرا آنها باید همیشه با تصاویری که از خود دارند زندگی کنند، در حالیکه تصاویری که دیگران در ذهن دارند دائم در حال تغییر است.