بریده‌هایی از کتاب اورستس

تخت بهترین یار مرد بیمار است.

الاههٔ فراموشی! الاهه‌ای که درد را می‌کُشد. خواب نازنین، تو چه الاههٔ خردمندی هستی! تو نخستین الاهه‌ای هستی که جان‌های دردمند از او یاری می‌خواهند!

منلائوس: اورستس، اکنون از چه رنج می‌کشی؟ این بیماری تو چیست؟ اورستس: آگاهی، عموی من. آگاهی از آن تبهکاری که بدان دست زده‌ام.

اورستس: من هیچ‌گاه از کشتن زنان بدکار سیر نمی‌شوم!