کتاب اوستا

کسی پیرو راستی است که پیرو راستی دیگر را ارجمند بدارد همان طوری‌که تو در آغاز مقرر نمودی ای اهورا.

راه یکی (است) آن (راه) راستی (است)، همه دیگر (راه‌ها) بیراهه (است)...

ز تو می‌پرسم ای اهورا، به‌راستی مرا از آن آگاه فرما، دین که برای بشر بهترین چیزهاست و آن دین من که با راستی یکسان است امیدوارانی که با گفتار و کردار پارسا و نیک پیرو آنند، به بخشایش تو خواهند رسید ای مزدا.

کی ای مزدا سپیده‌دم به‌در آید و جنس بشر به سوی راستی روی کند، کی نجات‌دهنده بزرگ با گفتار پُر از حکمت خویش به مراد رسد،

آنچه ایران داشت چه معنوی و چه مادّی مورد دستبرد عرب و فدای تعصّب او گردید، دین و زبان و خط و آداب ایران رنگ و روی دیگر گرفت و یا به‌کلّی نابود شد.

به سخنان مهین گوش فرا دهید، با اندیشه روشن به آن بنگرید، میان این دو آیین (دروغ و راستی) خود تمیز دهید، پیش از آنکه روز واپسین فرا رسد هر کسی به شخصه دین خود اختیار کند، بشود که در سرانجام کامروا گردیم.

۷ آن‌گاه تو را مقدس شناختم ای مزدااهورا وقتی بود که وهومن به سوی من شتافت و از من بپرسید تو کیستی و از چه خاندانی، اگر از تو و بستگانت سئوال کنند چگونه و با کدام علامت خود را معرفی توانی نمود. ۸ پس من بدو گفتم نخست منم زرتشت و تا به اندازه‌ای که در قوه دارم دشمن حقیقی دروغ‌پرست و یک حامی قوی برای دوستاران راستی خواهم بود، تا آنکه از این سبب به کشور جاودانی بیکران توانم رسید، همیشه این چنین تو را ستاینده و سرودگو خواهم بود ای مزدا.

ز نیکی دهش یافته کام و نام ‫سوی گیتی آمد به دل شادکام ‫همه جاودان آگهی یافتند ‫به پیکار زرتشت بشتافتند ‫همه نرّه دیوان ناپاک‌وار ‫ابا لشکر سهمگین بی‌شمار ‫چو دیدند فرزانه زرتشت را ‫به دندان گرفتند انگشت را

یشت اسم او را هووی ضبط کرده و دینکرد نیز هووی را زن زرتشت ذکر می‌کن