شخصیتی که من از یک بازنده سراغ دارم، کسی است که بعد از ارتکاب اشتباه، به خودش نمیآید، از آن اشتباه بهره نمیگیرد، احساس شرمساری میکند و به جای اینکه از اطلاعات جدیدی که به دست آمده احساس غنیشدن پیدا کند دچار حالت تدافعی میشود و به جای اینکه به حرکت خودش ادامه دهد سعی میکند توضیح دهد که چرا آن اشتباه را مرتکب شده است. این نوع افراد غالباً خودشان را «قربانیان» نوعی توطئهٔ بزرگ، یک رئیس بد یا ستم روزگار میدانند.