کتاب چرا می پرم؟

بعضی وقت‌ها با صدای عجیبی صحبت می‌کنم و این کار عمدی نیست. البته وقتی از کلمه‌های آشنا یا عبارت‌های ساده استفاده می‌کنم، صدایم آرامش دارد، اما صدایی که نمی‌توانم کنترلش کنم متفاوت است و بیش‌تر نوعی واکنش غیرعمدی است.

تقلید حرکت برای فرد دارای اُتیسم سخت است، چون اعضای بدن‌شان را ‌درست نمی‌شناسند. اولین گام برای این‌که بتوانیم حرکت‌ها را ‌درست تقلید کنیم، حرکت دادن قسمت‌هایی از بدن است که می‌توانیم با چشم‌مان دنبال کنیم.

خاطرات مانند عکس‌های پراکنده‌ای در ذهن ما هستند و آن‌طور که باید با هم مرتبط نیستند. مشکل این خاطراتِ پراکنده این‌ است که گاهی جوری در ذهن‌مان مرور می‌شوند که انگار همین حالا اتفاق افتاده‌اند و ناگهان آواری از احساسات ناب بر سرمان خراب می‌شود.

وقتی متوجه می‌شوم اشتباه کرده‌ام، ذهنم از کار می‌افتد؛ گریه می‌کنم، جیغ می‌کشم، بیش‌‌از‌اندازه نق می‌زنم و دیگر نمی‌توانم درست فکر کنم. هر چه‌قدر هم اشتباه کوچک باشد، برایم به‌‌شدت مسئله‌ساز می‌شود. انگار آسمان به زمین آمده باشد.