کتاب ابری که از مقابل ماه می گذرد

تأثیر قرص‌های خواب‌آور لحظه‌ای تمام می‌شود که بیش‌تر از همیشه محتاج یک خوابی.

پی برده‌ام که هیچ‌چیز در این جهان به اندازهٔ هیچ‌چیز مهم نیست هیچ‌کس به اندازهٔ هیچ‌کس عزیز و هیچ کجا از هیچ کجا آن‌قدر دور که بتواند کسی را برای همیشه از کسی ببرد.

پیراهنی که از پشتِ ویترین به زنان تهی‌دست زیبا نگاه می‌کند، چه حسی دارد؟

ارواحِ خوشبخت چه حسی دارند وقتی به هنوز زنده‌ماندگان‌شان سر می‌زنند؟

حالا چه چیزی می‌تواند شادم کند اصلاً شادی به چه کارمان می‌آید وقتی که قرن‌هاست قلبی درون قلب‌مان نمی‌تپد.

فهمیدم که بلندای روزهای خداوند هزار برابر روزهای ماست آهای خدای زیادی صبور یعنی آن‌همه سال که ما گریه می‌کردیم تو فقط آه کوتاهی کشیدی؟

دلم می‌خواهد ‫همه‌چیز را ‫رها کنم ‫دکمهٔ افتادهٔ پیرهنم ‫و رشته‌های عمیق تکرار را ‫زندگی را نشُسته رها کنم ‫پلک‌هایم را ببندم ‫در این جهان خوابی هست که من حتماً باید آن را ببینم.

حالا چه چیزی می‌تواند شادم کند اصلاً شادی به چه کارمان می‌آید وقتی که قرن‌هاست قلبی درون قلب‌مان نمی‌تپد.

هیچ‌چیز هیچ‌وقت در هیچ کجای جهان سرجایی که باید نیست

زندگی را نشُسته رها کنم پلک‌هایم را ببندم در این جهان خوابی هست که من حتماً باید آن را ببینم.

اسم‌هایی را در لیست‌های خداحافظی دیدیم ‫که هنوز ‫به حد کافی سلام نکرده بودند ‫اسم‌هایی را ‫در صفحهٔ بیزاری ‫که هنوز ‫عاشق‌شان بودیم

دلم می‌خواهد همه‌چیز را رها کنم دکمهٔ افتادهٔ پیرهنم و رشته‌های عمیق تکرار را زندگی را نشُسته رها کنم پلک‌هایم را ببندم در این جهان خوابی هست که من حتماً باید آن را ببینم.

حالا چه چیزی می‌تواند شادم کند اصلاً شادی به چه کارمان می‌آید وقتی که قرن‌هاست قلبی درون قلب‌مان نمی‌تپد.