بریده‌هایی از کتاب نفس آخر

جوون این‌قدر قدم‌هات رو با عجله و مطمئن برندار، هر قدر تند بری و محکم پا به زمین بکوبی، راحت‌تر یه شن ریزه می‌تونه آدم رو به زمین بکوبه!

«تا به آخر نفسم ترکِ تو در خاطر نیست. عشق، خود نیست اگر تا نفس آخر نیست...» «وحشی‌بافقی»

ز خواب‌های یخ زده بیرون بکش مرا ‫تا با نگاه گرم تو حالم عوض شود. ‫اصلا اجازه هست که من عاشقت شوم؟ ‫یا بهتر است این که سوالم عوض شود؟ ‫از بخت خواب رفته نپرسیده‌ام ولی ‫ای کاش بعد تو تب فالم عوض شود ‫اندیشهٔ جدا شدن از تو مرا شکست ‫باید تمام فکر و خیالم عوض شود ‫سر می‌کشم میان گذشته دوباره تا ‫این خاطرات‌رو به زوالم عوض شود ‫تقویم را ورق زده‌ام گریه می‌کنم ‫تا «آخرین نفس» که سالم عوض شود

یک نویسنده‌ای می‌گفت، بعضی شکست‌ها را باید خورد. مفهومش ساده بود، یعنی باید راه را ولو تا بن‌بست پیش رفت چرا که نصفه رها شود،

«تا به آخر نفسم ترکِ تو در خاطر نیست. عشق، خود نیست اگر تا نفس آخر نیست...»

هیچ عروسی تو لباس عروس برای رفتن به جهنم ذوق نمی‌کنه.

خوشبختی آدما به اندازهٔ میزان باورشونه.

وقتی آدم به یه چیزی فکر کنه و مفهومش رو بفهمه دیرتر فراموش می‌کنه