اگر میخواهید آزاد و رها باشید باید بتوانید " وجود داشته باشید و موجود باشید." این یعنی ما باید دست از قضاوت کردن خویش برداریم. باید خود را برای اینکه انسان هستیم ببخشیم و برای اینکه بی عیب و نقص نیستیم خود را ببخشیم. زیرا هنگامی که خود را قضاوت میکنیم ناخودآگاه دیگران را قضاوت کردهایم و آن چه با دیگران میکنیم با خود نیز انجام خواهیم داد. جهان آیینهٔ درون ماست. هنگامی که خود را میپذیریم و خود را میبخشیم ناخودآگاه دیگران را پذیرفتهایم و آنها را بخشیدهایم.