کتاب قصر آبی

او طبق گفتهٔ خودش ناراحتی اعصاب داشت و این بیماری از یک بخش بدنش به بخش دیگری انتقال می‌یافت. خودش را با این بیماری راحت کرده بود و اگر کسی از او می‌خواست جایی برود که خودش دلش نمی‌خواست، این درد عصبی به پایش می‌زد و پا درد می‌گرفت و اگر لازم بود که برای انجام کاری از فکرش کمک بگیرد، سرش درد می‌گرفت. آدم وقتی سردرد داره، فکرش کار نمیکنه، عزیزم.

«ترس بزرگترین گناه است. تقریباً هر گناهی در جهان از ترس یک انسان سرچشمه می‌گیرد و مثل یک مار حقه‌باز و پلید دور او حلقه می‌زند. زندگی کردن با ترس وحشتناک است و ترس بدترین و نفرت‌انگیزترین چیز در دنیاست.»

«البته من عاشقت نیستم و هیچ‌وقت به عشق فکر نمی‌کنم. اما می‌دونی تو همیشه تا حدودی برای من عزیز بودی.»

والنسی گفت: «جان فاستر میگه اگه تونستی نیم ساعت کنار یک نفر ساکت بشینی و هنوز هم با اون احساس راحتی کنی، تو و اون شخص می‌تونید با هم دوست بشید. اگه نتونستی هیچ‌وقت نمی‌تونی باهاش دوست بشی و نیازی نیست که وقتت رو برای دوست شدن با اون تلف کنی.»

«اگر امید به مرگ نبود کی می‌تونست زندگی رو تحمل کنه؟»

تعجبی هم ندارد که چرا همسرش جوان مرگ شد. والنسی او را به خاطر می‌آورد، زن زیبا و حساسی بود. عمو جیمز تمام دلخوشی‌هایش را گرفته بود و او را وادار به انجام کارهایی که دوست نداشت می‌کرد. عمو جیمز رسماً او را کشته بود. همهٔ دردها را در خودش می‌ریخت و سرانجام مرد.

بارنی گفت: «درسته. اگه تو بهای تجربت رو بدی اون مال خودت میشه. بنابراین مهم نیست چقدر بهای اون رو بدی. تجربهٔ هیچ‌کس دیگه‌ای هیچ‌وقت نمی‌تونه مال تو باشه. خب دنیا، پیر و خنده‌داره.»

ناامیدی به آدم حس آزادی میده و امید حس بردگی.

«اگر امید به مرگ نبود کی می‌تونست زندگی رو تحمل کنه؟»

اگر امید به مرگ نبود کی می‌تونست زندگی رو تحمل کنه؟

باعث تأسفه که گل‌ها را بچینی. آنها پرپر می‌شوند و نصف زیبایی‌شان را از دست می‌دهند. تنها راه لذت بردن از گل‌ها این است که از دور به آنها نگاه کنی و لذت ببری. سپس از آنها دور شوی و نگاهی به پشت سرت بیندازی و اینگونه زیبایی و بوی خوش گل‌ها در ذهن ما خواهند ماند.

نه آداب و رسوم، نه خویشاوندان و نه قوم و خویشِ شوهر. همان‌طورکه بارنی گفته بود: «آرامشِ مطلق اینه که آدم‌ها رو از دور دوست داشته باشی.»

«چیزی به اسم آزادی روی زمین وجود نداره. روی زمین فقط انواع مختلفی از اسارت و بردگی وجود داره. تو الان احساس آزادی می‌کنی چون از یک نوع بردگی و اسارت غیرقابل تحمل فرار کردی. درست نمی‌گم؟ تو عاشق من هستی و این خودش یک نوع بردگیه.»

این تنها آزادی هست که می‌تونیم بهش امیدوار باشیم. اینکه آزاد هستیم تا خودمون زندانِ خودمون رو انتخاب کنیم.

والنسی با فراموش کردن خاطرات گذشته خوشبختی‌اش را پیدا کرده بود.

یک بشقاب سیب، یک آتش روشن و یک کتاب خوب و جذاب جایگزین خوبی برای بهشت هستند.

زندگی به خاطر اتفاقات غم‌انگیزی که در آن رخ می‌دهد متوقف نمی‌شود و ادامه دارد.

وقتی یک‌بار مخالفت کنی بار دوم خیلی راحت این کار را انجام می‌دهی. فقط اولین‌بار برای آدم سخت است.

آن سال‌ها و عادت‌های قدیمی‌اش را مثل برگ‌های خشکیده دور ریخت. با وجود آنها نمی‌توانست دوباره متولد شود.

«عصبانی شدن چه فایده‌ای داره؟»