کتاب شرحی کوتاه بر نقد عقل محض کانت

کانت وقتی می‌خواهداز نسبت میان ذهن و کثرات تصورات سخن بگوید تعبیر خودادراکی محض یا اصلی یا استعلایی را به کار می‌برد.

کانت می‌نویسد: باید «من می‌اندیشم» بتواند همه تصورات من را همراهی کند؛ وگرنه چیزی در من متصور خواهد شد که به هیچ وجه نمی‌تواند متعلق اندیشه قرار گیرد، و این بدین معناست که آن تصور یا محال است یا حداقل برای من هیچ است.