بریده‌هایی از کتاب دائو د جینگ

زمانی که کشور به هرج و مرج می‌افتد، سیاست‌مداران دربارۀ «میهن‌پرستی» صحبت می‌کنند!

آنانی که خود را درستکار می‌دانند، نمی‌توانند تشخیص دهند که چقدر اشتباه دارند.

مردم هنگامی شورش می‌کنند، که دولت بیش‌ازحد در زندگی آن‌ها دخالت بکند.

افرادی که سفت و سخت هستند، پیروان مرگ‌اند. افرادی که نرم و منعطف هستند، پیروان زندگی‌اند. سفت‌ها و سخت‌ها خواهند شکست. نرم‌ها و منعطف‌ها پیروز خواهند شد!

اگر شما بخواهید چیزی را به سرچشمۀ آن بازگردانید، ابتدا باید بگذارید تا پراکنده شود. اگر شما بخواهید چیزی را ضعیف نمایید، ابتدا باید بگذارید تا قوی شود. اگر شما بخواهید چیزی را از بین ببرید، ابتدا باید آن را به شکوفایی برسانید. اگر شما بخواهید چیزی را به‌دست بیاورید، ابتدا باید آن را ببخشید.

یک فرماندۀ ماهر ضربه‌ای قاطع می‌زند و سپس متوقف می‌شود.

هنگامی که از زنجیر میل و آرزو آزاد شده باشید می‌توانید رازهای پنهان را ببینید. در قید امیال و آرزوها بودن موجب می‌شود تنها چیزهایی را ببینید که در عالم ظاهر هستند.

بزرگ‌ترین فضیلت آن نیست که به دنبال انجام کارهای نیک باشید، بلکه آن است که خودتان را به نیکی مطلق تبدیل کنید.

زمانی که کشور به هرج و مرج می‌افتد، سیاست‌مداران دربارۀ «میهن‌پرستی» صحبت می‌کنند!

در مکان‌هایی که ارتش‌ها رژه می‌روند، خارها رشد می‌کنند.

هر چه بیشتر به دنبال دانستن باشید، کمتر درک خواهید کرد.

آنانی که روی نوک انگشتانشان می‌ایستند، پایدار نیستند. آنانی که در پیش رفتن شتاب می‌کنند، بسی دور نخواهند رفت. آنانی که سعی دارند دیگران را بی‌فروغ کنند، نور خود را کم می‌کنند. آنانی که خود را درستکار می‌دانند، نمی‌توانند تشخیص دهند که چقدر اشتباه دارند. آنانی که کارهای خود را به رخ می‌کشند، دستاوردهایی که به‌دست آورده‌اند را بی‌اثر می‌کنند.

سلاح‌ها برای تخریب ساخته شده‌اند، و به این خاطر خردمندان از آن‌ها دوری می‌کنند.

یک انسان خردمند فقط به‌عنوان آخرین راه‌حل از یک سلاح مرگبار استفاده می‌کند.

هر چه بیشتر ممنوعیت ایجاد کنید، مردم فقیرتر و عاصی‌تر خواهند شد. هر چه بیشتر سلاح جمع کنید، هرج و مرج بیشتری در کشورتان به‌وجود خواهد آمد.

اگر به مردم اعتماد نکنید، آن‌ها بی‌وفا و ناامید خواهند شد. بهترین رهبران برای گفته‌های خود ارزش قائل می‌شوند و به ندرت سخن می‌گویند. هنگامی که کارش را به سرانجام رساند، مردم می‌گویند: «بسیار عالی، همۀ ما با هم آن را به انجام رساندیم!»

بگذارید مردم از چیزهای ساده لذت ببرند، بگذارید از غذایشان لذت ببرند، بگذارید لباسشان را خود انتخاب کنند، بگذارید در خانه‌هایشان آسوده و راضی باشند، و با سنت‌ها و مراسمی که برپا می‌دارند شاد باشند. اگر چه کشور بعدی آن‌قدر نزدیک باشد که بتوانند صدای خروس‌ها و سگ‌های آن‌ها را بشنوند، نمی‌خواهند کشورشان را در طول زندگی خود ترک کنند!

هنگامی که پیروزی بر دشمن از طریق جنگ حاصل شود، دیگر یک افتخار بزرگ به شمار نمی‌آید.

بدون وحدت، رهبران ما فاسد شده و سرنگون خواهند شد.

اگر دولت با مدارا باشد،مردم وفادار می‌شوند. اگر دولت سرکوبگر باشد،مردم خائن و وطن‌فروش می‌گردند.

دانستن اینکه نمی‌دانید نشانۀ کامل بودن است.

دائو قابل بیان و توصیف نیست، در غیر این‌صورت جاودانه نخواهد بود. نامی که قابل بیان باشد، نام جاودانه‌ای نیست. بی‌نامی، مرز بهشت و زمین است. آنچه که می‌گوییم، برای اسم‌گذاری روی مادر آفرینش است. هنگامی که از زنجیر میل و آرزو آزاد شده باشید می‌توانید رازهای پنهان را ببینید. در قید امیال و آرزوها بودن موجب می‌شود تنها چیزهایی را ببینید که در عالم ظاهر هستند. با این حال، پنهان و پیدا از یک چشمه بیرون می‌آیند. این چشمه را «تاریکی» می‌گویند. تاریکی از تاریکی زاده می‌شود. آغاز همۀ دانش‌ها و فهم‌های بشری!

حکومت بر یک کشور بزرگ، مانند سرخ کردن یک ماهی کوچک است، زیرورو کردن زیاد آن گوشت را از بین می‌برد!

پس از اعزام ارتش‌ها به جنگ، همیشه سال‌های بد خواهند آمد.

مردم یتیم بودن، بیوه بودن و فقیر بودن را حقارت می‌دانند، اما آنانی که شریف هستند از داشتن این عناوین برای خود ترسی ندارند.

«قوی و خشن هرگز به مرگ طبیعی نخواهند مُرد!»

اگر تلاش نمایید که به روش خود به زندگی ادامه دهید، هیچ پایانی برای مشکلاتتان وجود نخواهد داشت.

بهترین جنگجویان از خشونت محض استفاده نمی‌کنند. بهترین فرماندهان همه‌چیز را نابود نمی‌کنند. بهترین طراحان جنگ از رویارویی و جنگ اجتناب می‌ورزند. بهترین رهبران خدمتگزاران مردم خویش می‌شوند. این را فضیلت بدون رقابت می‌نامند. این را نیروی مدیریت دیگران می‌خوانند. این، هماهنگ شدن با بهشت است!

هنگامی که نیروهای برابر به نبرد با یکدیگر برمی‌خیزند، پیروزی از آنِ طرفی می‌شود که با بزرگ‌ترین غم و اندوه وارد میدان می‌گردد!

«هنگامی که به مردم اعتماد نمی‌کنید، مردم دروغ‌گو خواهند شد و بی‌اعتمادی رواج خواهد یافت!»