کتاب منظومه جهاد

مقام معظم رهبری (دام ظله)، «در جادهٔ آسفالته انسان پایش را روی گاز بگذارد و با باک پر از بنزین سفر کند؛ این را مبارزه نمی‌گویند! مبارزه آنجایی است که انسان با مانعی برخورد کند که این مانع در جبهه‌های انسانی می‌شود دشمن، و در جبهه‌های طبیعی می‌شود موانع طبیعی. اگر انسان با این موانع درگیر شود و سعی کند آن‌ها را از میان بردارد، این می‌شود مبارزه».

مُزد جهاد، شهادت است. هر کس کار مجاهدانه انجام داد شهید خواهد شد. گاهی با تیر و بمب و... گاهی هم به‌نوعی دیگر. که این‌ها هم ثواب شهادت دارند. کسانی که اهل جهادند در بستر هم که بمیرند شهیدند. آیا خداوند به حضرت امام خمینی (ره)‌ اجر شهادت نمی‌دهد؟ بالاترین مُزدی که خداوند به یک انسان می‌دهد شهادت است. پیامبراکرم (ص) می‌فرمودند: «فَوْقَ کلِّ بِرٍّ بِرٌّ حَتَّی یقْتَلَ الرَّجُلُ فِی سَبِیلِ اللَّه»؛ بالاتر از هر نیکی، نیکی است مگر شخصی که در راه خدا به شهادت برسد.

مبارزه آنجایی است که انسان با مانعی برخورد کند که این مانع در جبهه‌های انسانی می‌شود دشمن، و در جبهه‌های طبیعی می‌شود موانع طبیعی. اگر انسان با این موانع درگیر شود و سعی کند آن‌ها را از میان بردارد، این می‌شود مبارزه

قمر الاستشهادیون اول فروردین ۱۳۷۵ یکی از جوان‌های حزب‌اللّه لبنان به نام «علی مُنیف اشمر» که واقعاً چهرهٔ زیبایی داشت و معروف به «قمر الاستشهادیون» یعنی ماه شهادت‌طلب‌ها بود، عملیات شهادت‌طلبانه‌ای انجام داد و تعدادی از افسران رژیم غاصب صهیونیستی را به درک واصل می‌کند. ایشان در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «سلام مرا به بچه‌ها و بسیجیان ایران برسانید و بگویید من اینگونه شهادت‌طلبی را، از حسین فهمیدهٔ شما یاد گرفته‌ام و ما مدیون شما هستیم».

در قرآن، حدود ۲۰ مرتبه امر به جهاد آمده است و این در حالی است که امر به نماز کمتر از ۱۵ مرتبه تکرار شده است.

در همان حال، فکرم رفت پیش آن دو نفری که در این سوز و سرما داوطلبانه داخل آب ایستاده بودند و کیسه‌ها را به آن طرف می‌بردند. با خودم گفتم بروم به آن‌ها هم خداقوتی بگویم. لب آب که رسیدم، اولش باورم نشد اما خوب که دقت کردم، هر دویشان را شناختم. شهید صلبی (فرمانده گردان) و حاج کمیل کهن‌سال (جانشین لشکر ویژه ۲۵ کربلا) تا سینه داخل آب ایستاده بودند. پوست صورتشان از سرما می‌لرزید. برای لحظه‌ای هم استراحت نمی‌کردند

در قرآن کریم می‌خوانیم: «وَ إِذَا مَسَّ الْأِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِیباً إِلَیْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِیَ مَا کَانَ یَدْعُو إِلَیْهِ مِنْ قَبْلُ وَ جَعَلَ لِلَّهِ أَنْدَاداً لِیُضِلَّ عَنْ سَبِیلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلِیلاً إِنَّکَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ»؛ هنگامی‌که انسان را زیانی رسد، پروردگار خود را می‌خواند و به سوی او باز می‌گردد؛ اما هنگامی که نعمتی از خود به او عطا کند؛ آنچه را که به خاطر آن قبلاً خدا را می‌خواند، از یاد می‌برد و برای خدا همتا قرار می‌دهد تا مردم را از راه او منحرف سازد. بگو چند روزی از کفرت بهره‌گیر که از دوزخیان خواهی بود.

دشمن، امروز می‌داند کجا را باید هدف قرار دهد. چرا در سال ۹۶ داستانِ شهید حسین فهمیده از کتب درسی دبستان ما حذف شد؟ این همان خواستهٔ دشمن است.

شاید بتوان گفت جهاد فکری، ریشهٔ تمام جهادهاست. اگر جهاد فکری نباشد، بقیهٔ جهادها به نتیجه نمی‌رسد.

اگر چه دشمنی زشت است اگر چه جنگ زیبا نیست ولی پیکار با پستی، پلشتی، ناجوانمردی عیار آدمی زادی است و جنگ با تجاوزگر طلوع سرخ آزادی است پس... تفنگت را زمین مگذار

ایشان در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «هیچ‌کس وقتی بدن پاره‌پاره‌ام را دید گریه نکند. احدی وقتی چشم بر تن بی‌روحم دوخت گریه نکند که این تن جز قفسی نیست؛ که این پوست و استخوانی بیش نیست؛ این بدن پوستهٔ صدفی بیش نیست؛ مرواریدش را تقدیم یار کردم و حقش هم همین است. بر من قبری نسازید. مرا از یادها ببرید. منی نبوده‌ام، منی وجود نداشته است. می خواهم همه -جز او- مرا از یادها ببرند، می‌خواهم با او تنها باشم و شما مرا از این تنهایی بازندارید. هرکس می‌خواهد بهترین راه را انتخاب کند باید بیشترین بها را بپردازد. من نیز چنین کرده‌ام؛ پس مرا بر این ناراحت نشوید که بسیار سود برده‌ام».

ولیّ‌نعمت ما ایرانیان، بلکه جهانیان، حضرت علی بن موسی الرضا (ع)اهل جهاد همیشگی بودند. رهبر حکیم انقلاب، حضرت آیت‌اللّه خامنه‌ای (دام ظله)، پیام زندگی امام رضا (ع) را مبارزهٔ دائمی خستگی ناپذیر بیان می‌فرمایند.

به تعبیر دانشجوی شهید محسن صابریان، نهضت انبیا و حسین بن علی (عج) با ایثار بهترین بندگان خدا به اینجا رسیده است. بنابراین تا زمان ظهور امام زمان (عج)نیاز به تداوم دارد و تداوم آن بدون اهدای خون بهترین بندگان خدا امکان‌پذیر نیست.

جهاد، مبارزهٔ دائمی همراه با ایثار و در راه خدا را گویند که با سختی همراه باشد. جهاد همواره در مقابل دشمن است و هرچه این دشمن قوی‌تر، جهاد سخت‌تر؛ و از همین روست که جهاد با نفس را جهاد اکبر می‌خوانند. دشمن از هر کجا قوی‌تر حمله کرد، جهاد از آن قسمت اولویت بیشتری پیدا می‌کند. گاه این حمله نظامی است و گاه سیاسی؛ گاه علمی است و گاه اقتصادی؛ گاه فرهنگی است و گاه اجتماعی و... .

از آنجا که تمام جهادها یک پایان بیشتر ندارد و آن شهادت است، دعایی را از قول شهید صیاد شیرازی که در همین رابطه است، بیان می‌کنم: «پروردگارا، رفتن در دست تو است. من نمی‌دانم چه موقع خواهم رفت ولی می‌دانم که از تو باید بخواهم مرا در رکاب امام زمانم قرار دهی و آنقدر با دشمنان قسم خورده‌ات بجنگم تا به فیض شهادت برسم».

نه دهم عبادت حضرت رسول اکرم (ص) می‌فرمایند: «الْعِبَادَةُ عَشَرَةُ أَجْزَاءٍ تِسْعَةُ أَجْزَاءٍ فِی طَلَبِ الْحَلَالِ»؛ عبادت ده جزء است که نُه جزء آن در کار و تلاش برای به دست آوردن روزی حلال است. در روایت دیگری از پیامبر اکرم (ص) آمده است: «اَلکادُّ لِعِیالِهِ کَالْمُجاهدِ فی سَبیلِ اللّه»؛ کسی که برای ادارهٔ زندگی خانواده‌اش تلاش می‌کند، مانند کسی است که در راه خدا جهاد می‌کند.

حمایت از تولید داخلی اما اصل جهاد، در مقابل دشمن است. امروز مهم‌ترین مصداق جهاد اقتصادی، حمایت از کار و سرمایهٔ ایرانی است. امام خمینی (ره) فرمودند سوسنگرد باید آزاد بشود و آزاد شد؛ مهران باید آزاد بشود و آزاد شد؛ و هیچ‌کس از رزمندگان نگفت چه‌طور و با کدام مهمات؟ امروز هم مقام معظم رهبری (دام ظله) می‌فرمایند: باید کالای ایرانی استفاده کنیم. ایشان در حرم مطهر امام رضا (ع)فرمودند: «نمی‌گوییم خرید جنس خارجی حرام است، امّا عرض می‌کنیم خرید جنس داخلی یک ضرورت برای مقاوم‌سازی اقتصاد است و بر روی همه چیز این کشور تأثیر می‌گذارد. باید به این توجه کرد؛ این نقش همهٔ مردم است»

حضرت علی (ع) می‌فرمایند: «تَصْفِیَةُ الْعَمَلِ أَشَدُّ مِنَ الْعَمَلِ وَ تَخْلِیصُ النِّیَّةِ مِنَ الْفَسَادِ أَشَدُّ عَلَی الْعَامِلِینَ مِنْ طُولِ الْجِهَادِ»؛ پاکیزه کردن عمل، سخت‌تر از [خود] عمل است و خالص کردن نیت از فساد، برای عمل‌کنندگان، از جهاد طولانی [در راه خدا] سخت‌تر است.

خودش نماز نمی‌خواند اما... حجت الاسلام مرحوم کافی می‌فرمودند: می‌خواستم جایی منبر بروم که آقایی آمد و گفت: حاج آقا بالای منبر که می‌روید به خانم‌ها بگویید نمازهایشان را بخوانند. گفتم: چیزی شده؟ گفت: خانمم نماز نمی‌خواند. ولی پای منبر شما می‌آید. گفتم: خانمِ شما چه استدلالی برای نماز نخواندنش دارد؟ گفت: خانمم به من می‌گوید تو اول نماز بخوان تا من هم بخوانم. خیلی تعجب کردم و گفتم: مرد حسابی تو که اهل نماز نیستی انتظار داری همسرت اهل نماز باشد! از مهمترین کارها، همان خودسازی است.

کار رعیت سامان نمی‌یابد مگر به شایستگی و درست‌کاری حکمرانان و کار حاکمان سامان نمی‌یابد مگر با پایداری مردم. اگر مردم درخواست کالای ایرانی بدهند، مسئولین مجبورند رعایت کنند.

تحریم نوشابه پپسی دوستِ شهید بابایی تعریف می‌کند: بعضی وقت‌ها عباس همراه شام، نوشابه می‌خورد؛ اما نه نوشابه‌هایی مثل پپسی و... که آن زمان موجود بود؛ بلکه او همیشه نوشابهٔ پرتقالی می‌خورد. چند بار به او گفتم برای من پپسی بگیرد، ولی دوباره می‌دیدم که نخریده. یک بار به او اعتراض کردم که چرا پپسی نمی‌خری؟ مگر چه فرقی می‌کند؟ از نظر قیمت که تفاوتی ندارد. آرام و متین گفت: حالا نمی‌شود شما نوشابهٔ پرتقالی بخورید؟ گفتم: خب، عباس جان، برای چه؟ سرانجام با اصرار من، آهسته گفت: کارخانهٔ پپسی متعلق به اسرائیلی‌هاست؛ به همین خاطر مراجع تقلید مصرف آن را تحریم کرده‌اند.