بریده‌هایی از کتاب دید و بازدید

ما به فراق هر چیز راضی شده‌ایم که به وصال دوست برسیم!

شما آقایان بازاری، من گمان نمی‌کنم فرزندانتان شما را بشناسند. صبح که از خواب برمی‌خیزند، شما به بازار رفته‌اید و شب که می‌خوابند، شما هنوز به خانه نیامده‌اید.

این کسانی که نتوانسته‌اند یک زندگی خالی از شخصیتها و برتریهای گوناگون داشته باشند؛ چرا نباید گذاشت به یک مرگ یکنواخت بمیرند؟ و چرا نباید گذاشت در آنجا هم ـدر آنجا که نیست می‌شوندــ هماهنگ به اعماق نیستی فروروند...؟