کتاب جادوی فکر بزرگ

از دانشمند بزرگ، «اینشتین» پرسیدند که: «یک کیلومتر چند متر است؟» او پاسخ داد: «من نمی‌دانم. چرا من باید مغزم را با اطلاعاتی پر کنم که می‌توانم ظرف دو دقیقه در هر کتاب مرجع معمولی پیدا کنم؟» اینشتین درس بزرگی به ما داد. به اعتقاد او مهم این است که ذهن خود را برای فکر کردن مورد استفاده قرار دهیم، نه اینکه از آن به‌عنوان انباری برای ذخیره اطلاعات استفاده کنیم.

الف) ما هوش و توان مغزی خود را دست‌کم می‌گیریم و ب) ما هوش و توان مغزی اشخاص دیگر را دست‌بالا می‌گیریم.

آن‌گاه برایم روشن شد که تا به خود ایمان نیاورم، هیچ‌کس دیگری به من ایمان نمی‌آورد

فقط و فقط به موفقیت فکر کنید، اصلا به شکست فکر نکنید. در محیط کار و در خانه خود، تفکر موفق را جایگزین تفکر ناموفق کنید. هنگامی‌که با وضعیت دشواری مواجه می‌شوید، فکر کنید «من برنده‌ام،» نه اینکه «احتمالا می‌بازم». وقتی با فرد دیگری رقابت می‌کنید، فکر کنید «من با بهترین آدم‌ها برابر هستم»، نه اینکه «من برتر هستم».

«عمر انسان برای کوچک بودن بسیار کوتاه است!»

با باور به اینکه می‌توانید موفق شوید، موفق خواهید شد

در جایی که موفقیت مطرح است، مردم برحسب متر، سانتی‌متر، مدرک دانشگاهی یا سوابق خانوادگی اندازه‌گیری نمی‌شوند؛ آن‌ها برحسب اندازه تفکرشان اندازه‌گیری می‌شوند

پایداری، نودو پنج درصد توانایی است

ایمان بیاورید، به‌راستی ایمان بیاورید که می‌توانید موفق شوید و خواهید شد.

مثل آدمی‌که درحال غرق شدن است عمل نکن، بگذار اطرافیانت بدانند که هنوز زنده‌ای!»

ایمان به نتایج بزرگ، نیروی محرکه ما است.

«انسان به‌جایی تعلق دارد که دوست دارد برود.»

«آیا از توانایی ذهنی‌ام برای ساختن تاریخ استفاده می‌کنم یا آن را فقط برای ثبت تاریخی که توسط دیگران ساخته شده است، به‌کار می‌برم؟»

یک مرد متفکر می‌تواند با من پول بسازد، اما یک مرد پر از اطلاعات نمی‌تواند

«عمل کردن و اقدام، باعث از بین رفتن ترس می‌شود.»

ایمان، ایمان قوی، ذهن را تحریک می‌کند تا فوت و فن انجام دادن کار را پیدا کند. ایمان به اینکه می‌توانید موفق شوید، باعث جلب اعتماد دیگران به شما می‌شود.

نگذارید ایده‌ها فرار کنند. آن‌ها را یادداشت کنید. هر روز تعداد زیادی ایده‌های مفید متولد می‌شوند و به سرعت می‌میرند؛ زیرا روی کاغذ یادداشت نمی‌شوند. وقتی که پای نگهداری و پرورش ایده‌های نو به میان می‌آید، حافظه برده‌ای ضعیف است. همیشه یک دفتر یادداشت یا چند کارت کوچک همراه خود داشته باشید.

همیشه نگرش درست با یک دست، نگرش غلط با دو دست را مغلوب خواهد کرد!

به خود ایمان داشته باشید تا رویدادهای خوب از راه برسند. ذهن شما «کارخانه تفکر» است. کارخانه‌ای شلوغ است که در یک روز تعداد بی‌شماری فکر تولید می‌کند. در کارخانه تفکر شما، کار تولید به فرمان دو سرکارگر پیش می‌رود، که ما یکی از آن‌ها را آقای پیروزی و دیگری را آقای شکست می‌نامیم. آقای پیروزی مسئول تولید افکار مثبت است. او در تولید علت‌هایی از جمله اینکه «چرا شما می‌توانید؟»، «چرا صلاحیت دارید؟»، «چرا تصمیم می‌گیرید؟» و «چرا پیروز می‌شوید؟» تخصص دارد. سرکارگر دیگر، آقای شکست، افکار منفی و تحقیر‌آمیز تولید می‌کند. او در تولید علت‌هایی مانند «چرا نمی‌توانید؟»، «چرا ضعیف و بی‌صلاحیت هستید؟»، «چرا تصمیم نگیرید؟»

«بی‌شک بهترین راهی برای فروش کالا وجود دارد. آن بهترین راه را پیدا کنید. آن‌گاه هیچ‌وقت از آن منحرف نشوید.»

«به‌یاد داشته باشید که اعمال آدم، پیش‌درآمدهای احساسات او هستند. شما نمی‌توانید احساسات را کنترل کنید، مگر از طریق انتخاب اعمال و حرکات خویش.

افرادی که اصطلاحات و واژگان سخت و عجیب به‌کار می‌برند که بیش‌تر مردم مجبور می‌شوند خودشان را به دردسر بیندازند تا معنای آن‌ها را بفهمند، افرادی مغرور، خوش‌ظاهر و توخالی هستند.

تفکرات کوچک باعث جر و بحث می‌شوند. بنابراین، برای رفع دعواها، تفکر کوچک را پاک کنید.

تعداد زیادی از ما آرزوهای خود را بر باد می‌دهیم تنها به این خاطر که بر دلایل نتوانستن‌هایمان تمرکز می‌کنیم. درحالی که تنها چیزی که ارزش تمرکز ذهنی ما را دارد این است که «چرا می‌توانیم؟».

در رابطه با هوش مرتکب دو خطای عمده می‌شویم: الف) ما هوش و توان مغزی خود را دست‌کم می‌گیریم و ب) ما هوش و توان مغزی اشخاص دیگر را دست‌بالا می‌گیریم. خیلی از افراد به این دو دلیل موقعیت‌های شغلی خوبی را که مستلزم داشتن هوش خوب است، از دست داده‌اند؛ اما کسانی هم هستند که بی‌توجه به این موارد، این پست و مقام را کسب می‌کنند. موضوع این نیست که «بهره هوشی شما چه مقدار است؟»، موضوع این است که «از هر مقدار هوشی که دارید، چگونه استفاده می‌کنید؟» تفکر نهفته در پس هر ضریب‌هوشی است که اهمیت دارد.

فراموش نکنید، تفکری که هوش شما را هدایت می‌کند بسیار مهم‌تر از مقدار هوشی است که دارید. حتی فردی با مدرک دکتری هم نمی‌تواند جدا از این اصل اساسی موفقیت باشد.

چند سال پیش، با «فیل اف» ، یکی از کارمندان ارشد آژانس تبلیغاتی بزرگ، آشنا شدم. فیل مدیر تحقیقات بازاریابی آژانس بود و کارش حرف نداشت. آیا فیل فردی «باهوش» بود؟ به هیچ وجه. فیل نه از روش تحقیق چیزی می‌دانست و نه از آمار. هر چند تمام کسانی که برای او کار می‌کردند، تحصیل کرده بودند اما خود او فارغ‌التحصیل دانشگاه نبود. فیل وانمود نمی‌کرد از جنبه فنی تحقیقات سر درمی‌آورد. پس در آن صورت، چه چیزی فیل را قادر کرد سالی سی هزار دلار بگیرد، درحالی که حتی یکی از زیر دستانش ده هزار دلار هم نمی‌گرفت؟

٢. خیال‌باف نباشید. نیروی عضلانی ذهنی خود را برای پروراندن شیوه‌ای بی درد سر برای کسب موفقیت هدر ندهید. ما به واسطه شانس به موفقیت نخواهیم رسید. موفقیت محصول انجام دادن کارها و یادگیری اصولی است که موفقیت به‌بار می‌آورند. برای کسب ترفیع، پیروزی، و دستیابی به اوضاع مناسب در زندگی روی شانس حساب نکنید. شانس فقط طراحی نشده است که این چیزهای خوب را ارائه دهد. در عوض، فقط بر کسب آن صفاتی تمرکز کنید که از شما یک برنده خواهد ساخت.

این روانشناس برایم تعریف کرد که چگونه به یکی از بیمارانش کمک کرد تا دست از ارتکاب به خودکشی روانی و ذهنی بردارد. او توضیح داد: «این بیمار سی و چند ساله بود و دو فرزند داشت. در واژگان فنی غیر پزشکی، او مبتلا به افسردگی شدید بود. او به هر حادثه ناخوشایند زندگی‌اش در گذشته فکر می‌کرد، مانند روزهای تحصیلش، ازدواجش، بچه‌دار شدنش، جاهایی که زندگی کرده بود، همه افکار منفی بودند. آن شخص گفت که نمی‌تواند زمانی را به‌یاد بیاورد که از ته‌دل خوش‌حال بوده باشد و چون آن‌چه از گذشته به‌یاد می‌ماند، چیزهایی را که در زمان حال می‌بینید تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، او چیزی به جز بدی و تاریکی نمی‌دید.

آن‌گاه گروه سومی هم وجود دارد. افراد این گروه اعتماد به نفسی عالی دارند. آن‌ها سریع‌تر از گروه متوسط راه می‌روند. هنگام راه رفتن انگار آهسته می‌دوند. طرز راه رفتن آن‌ها به دنیا می‌گوید که من باید جای مهمی بروم. کار مهمی‌انجام بدهم. تازه، در کاری که از حالا تا پانزده دقیقه دیگر انجام خواهم داد، موفق خواهم شد! از شیوه بیست و پنج درصد تندتر راه رفتن، برای ایجاد اعتماد به نفس استفاده کنید.