کتاب ملت عشق

عشق نوعی تولد است. اگر بین بعد و قبل از عشق تفاوتی وجود نداشته باشد، برای آن است که به قدر کافی دوست نداشته‌ایم. اگر کسی را دوست داشته باشی، با ارزش‌ترین کاری که می‌توانی برای او بکنی تغییر است. آنقدر باید تغییر کنی، که دیگر تو، تو نباشی

خداوند به بنده‌اش باری نمی‌دهد که توان حمل‌کردن آن را نداشته باشد.

عشق درست در لحظه‌ای که انتظارش را نداری، جایی که فکرش را نمی‌کنی، مقابلت ظاهر می‌شود

«هرگز ناامید نشو. حتی اگر تمامی درها به رویت بسته شوند. او در نهایت، دری مخفی به رویت باز خواهد کرد. پس شکرگزار باش.

دیگه زن‌ها با مردی که عاشقش میشن ازدواج نمی‌کنن. زن امروزی مردی رو انتخاب می‌کنه که بدونه پدر نمونه و شوهر قابل اطمینانی از آب درمیاد. عشق حس خوشایند و زودگذریه که مثل باد میاد و میره!»

افراد وقتی چیزی خارج از فهم خود ببیند، می‌گویند یا خواب دیده‌ای یا خیالاتی شده‌ای

«ما آدم‌ها خیال می‌کنیم با تصمیم‌گیری عاقلانه و برنامه‌ریزی حساب شده می‌شود نبض زندگی را در دست گرفت. اما مگر ماهی حریف آب‌های مواج اقیانوس می‌شود؟

قانون هشتم عشق: «هرگز ناامید نشو. حتی اگر تمامی درها به رویت بسته شوند. او در نهایت، دری مخفی به رویت باز خواهد کرد. پس شکرگزار باش.»

اگر کسی را دوست داشته باشی، با ارزش‌ترین کاری که می‌توانی برای او بکنی تغییر است.

قانون سیزدهم عشق: «در این دنیا به اندازه ستاره‌های آسمان، معلم و مرشد دروغین وجود دارد. مرشد حقیقی آن است که تو را به کشف درونت سوق دهد، نه آنکه به مرید پروری مشغول شود.»

قانون بیست و چهارم عشق: «حال که انسان اشرف مخلوقات است، باید این را در رفتارش نشان دهد که خلیفه خداوند بر زمین است. حتی اگر به زندان بیوفتد، مورد افترا قرار گیرد، فقیر و حتی اسیر شود. در همه حال باید مثل یک خلیفه، مطمئن و استوار، چشم و دل سیر و با استقامت رفتار کند.»

هفدهم عشق: «نجاست و آلودگی در بیرون افراد نیست، بلکه در درون آن‌هاست. آلودگی ظاهری هرقدر که باشد با آب پاک می‌شود، آنچه با شستن پاک نمی‌شود، قلب‌های آغشته به حسد و نیت‌شوم است.» اما حرف‌های مرا نشنیده گرفت

درست است که خدا را با گشتن نمی‌توان پیدا کرد اما فقط آن‌هایی که به دنبال او باشند او را پیدا می‌کنند.

شاید عقل و منطق، حدود مشخصی داشته باشند. اما عشق فراتر از همه محدودیت‌هاست.

اگر گوسفند را به حال خودش رها کنی گرگ می‌شود.»

«خدای من! به من عشقی حقیقی بده، که از این درد و رنج خلاص شوم. یا من را آنقدر بی‌خیال کن که اصلا بود و نبود عشق برایم مهم نباشد.»

عشق و ایمان انسان را جسور می‌کند. هر دوی این‌ها توهم و وسوسه را از دل دور می‌کند.

اگر کسی درمورد تو سخن بدی گوید، چهل شبانه‌روز درباره او نیک بگو. در پایان چهل روز خواهی دید که همه چیز تغییر می‌کند. اگر قلبت دگرگون شود، دنیا نیز دگرگون می‌شود.

عشق روزی به سراغ همه خواهد رفت، حتی آنان که از آن دوری می‌کنند و رمانتیک بودن را گناه می‌دانند!

عشق درست در لحظه‌ای که انتظارش را نداری، جایی که فکرش را نمی‌کنی، مقابلت ظاهر می‌شود.

قانون بیست و یکم عشق: «همه ما دارای صفات متفاوتی هستیم. بدون‌شک اگر خدا می‌خواست، می‌توانست همه ما را مثل هم خلق کند. محترم نشمردن تفاوت‌ها و صحیح دانستن باورهای خودمان، بی‌احترامی به نظام مقدس الهی است.»

اگر کسی را دوست داشته باشی، با ارزش‌ترین کاری که می‌توانی برای او بکنی تغییر است.

«عشق جوهر وجود زندگی است. همان‌طور که مولانا به ما یادآوری کرده، عشق روزی به سراغ همه خواهد رفت، حتی آنان که از آن دوری می‌کنند و رمانتیک بودن را گناه می‌دانند!»

بعضی‌ها توکل کردن را با منفعل‌بودن اشتباه می‌گیرند، اما درواقع توکل آرامشی است که در پس پذیرفتن می‌آید، مثل شرایطی که قادر به تغییر آن نیستیم.

قانون بیست و سوم عشق: «زندگی اسباب‌بازی رنگارنگی است که به ما امانت داده شده است. بعضی‌ها آنقدر آن را جدی می‌گیرند که به خاطرش ناراحت می‌شوند و غصه می‌خورند. بعضی‌ها هم تا اسباب‌بازی را در دست می‌گیرند آن را خراب می‌کنند و دورش می‌اندازند. یا بیش از حد به آن اهمیت می‌دهند یا اینکه اصلا به آن بهایی نمی‌دهند. از افراط و تفریط دوری کنید. صوفی همیشه درمیانه است.»

قانون ششم عشق: «بیشتر مشکلات دنیا ریشه در اشتباهات زبانی و کج فهمی‌ها دارد. به کلمات توجه نکنید. در قلمرو عشق، زبان حکم نمی‌کند. عاشق بی‌زبان است.»

«دنیا مثل کوه است. هر فریادی بزنی، همان‌طور صدایت را منعکس می‌کند. اگر از دهانت سخن خوب و نیک خارج شود، سخن خیر منعکس می‌شود و اگر بدی و شر گویی، تو هم شر و بدی خواهی شنید. این جهان کوه است و فعل ما ندا، سوی ما آید نداها را صدا.»

مردم آنچه را که درک نکنند قبول نمی‌کنند.

اتفاقات غیرمنتظره تنها زمانی می‌افتد که ما برای رویارویی با آن‌ها آمادگی داشته باشیم.

زندگی هم مثل شطرنج است. بعضی حرکات را برای بردن انجام می‌دهی و بعضی دیگر را فقط به‌خاطر اینکه این حرکت درست است، انجام می‌دهی و می‌بازی.