«یتیم» توانا قادر است با فجایع و ناامیدیهای زندگی روبهرو شود و از آنها عبور کند. او به شرافت مردم عادی جامعه اعتقاد دارد و نگاهِ واقعبین او جایی برای نادیده گرفتن حقیقتهای زندگی باقی نمیگذارد. او از کتابها، خدمات روانشناسی و همچنین دوستان خوب خود کمک مؤثر دریافت میکند. در عین حال این شخص به همراه همکارانش نیازهای آسیبدیدگان و محتاجان اجتماع را بررسی میکند و در راه کمک به آنها گام برمیدارد.
چالشهای یتیم
«یتیم» باید مواظب تقدیرگرایی، بدگمانی و هراس از اعتماد به دیگران بهخاطر شکستها و ناامیدیهایی که در دوران کودکی شاهد آنها بوده است باشد. بیشتر شدن سختیهای زندگی اغلب باعث میشود «یتیم» اعتماد کمتری نسبت به اطرافیان خود داشته باشد و کمک موردنیاز خود را از آنها درخواست نکند. او اغلب جبهه میگیرد و از قلمروی خود دفاع میکند. فکر او این است که دیگران باید موضعش را بپذیرند و هر طوری که هست با آن کنار بیایند. رفتار خشن و آسیبرساننده خود نسبت به دیگران را با جملاتی چون «همه همین کار را میکنند» ، «حقش بود» ، «تقصیر او بود» و یا به بهانه اینکه در کودکی آسیب دیده است توجیه میکند.