کتاب رسوایی در کشور بوهم و پنج داستان دیگر

وقتی پزشکی از راه راست منحرف می‌شود در صدر صف جنایتکاران قرار می‌گیرد. هم جگرش را دارد و هم دانشش را.

ــ به سراغ پلیس می‌روید؟ ــ نه من خود پلیس خودم خواهم بود. پس از آن که دامم را چیدم و تارم را تنیدم آنها می‌توانند بیایند مگس‌ها را بگیرند ببرند، ولی نه پیش از آن.

زندگی من یک کوشش ممتد برای گریز از چیزهای پیش پا افتاده و مبتذل در این دنیاست.

ـ یک مشکل معمولی نیست. ــ هیچ یک از کسانی که به من مراجعه می‌کنند مشکل‌شان معمولی نیست. من عالی‌ترین مرجع برای فرجام خواهی هستم.

. جواهر طعمه محبوب شیطان است در مورد گوهرهای بزرگ‌تر و قدیمی‌تر هر سطح تراش خورده آن ممکن است نشان از قتل و جنایتی داشته باشد.

«اندیشه استفاده از نوعی سم که در آزمایش‌های شیمیایی خودش را نشان ندهد درست چیزی بود که به فکر یک آدم باهوش و بی‌رحم که در مشرق زمین آموزش دیده بود می‌رسد.

هر قدر موضوعی در نگاه اول عجیب و غریب‌تر به نظر برسد در عمل معلوم می‌شود کمتر مرموز بوده است. این جنایت‌های معمولی و بدون ویژگی هستند که از همه گیج‌کننده‌ترند، همان‌طور که باز شناختن و تشخیص یک صورت معمولی و پیش پا افتاده در جمع از همه دشوارتر است.

شاید، در آخر سر، اندک فایده‌ای برساند. همان‌طور که گوستاوفلوبر به ژرژساند نوشت: «انسان اهمیت ندارد؛ آنچه بیشترین اهمیت را دارد اثر است.»

هنوز می‌توانم او را به خاطر بیاورم با صورت زردنبوی پُف کرده پلک‌های پایین افتاده و مردمک جمع شده که در یک گوشه مبل به شکل تل خمیده‌ای لمیده بود لاشه ویرانه مردی که روزی انسان شریفی بوده است.

اطلاعات لازم هنوز در اختیار من نیست. یک اشتباه بسیار بزرگ این است که آدم قبل از داشتن اطلاع کافی از حقایق امر شروع کند به فرضیه بافی. در این حال آدم بی‌آنکه خودش متوجه باشد شروع می‌کند به دست بردن در اطلاعات تا با فرضیه‌ای که بافته جور در بیاید، به جای آنکه برعکس فرضیه‌اش را با اطلاعات به دست آمده تطبیق بدهد.

وقتی شرلوک هولمز متخصص تحقیقات جنایی شد صحنه تئاتر از یک هنرپیشه درجه اول و قلمرو علم از یک ذهن استدلال‌گر محروم شدند.

در شخصیت منحصر به فرد او این طبایع دوگانه به نوبت بروز می‌کردند، دقت و کفایت بیش از حد او به نظر من واکنشی بود در برابر آن حال و هوای شاعرانه و درون نگری که گاه به گاه بر او چیره می‌شد. نوسان طبع او باعث می‌شد تا از نهایت سکون و لم‌دادگی به نهایت تکاپو و جنب و جوش برسد و خوب می‌دانستم که وقتی چند روز متوالی در صندلی راحت خود لمیده و سر خود را با بداهه نوازی و کتاب‌های چاپ قدیم خود گرم کرده بود درست در چنین حالی می‌توانست ناگهان به حریفی قدرتمند و در اوج توانایی تبدیل بشود.

«انسان اهمیت ندارد؛ آنچه بیشترین اهمیت را دارد اثر است.»

واتسن تو استعداد زیادی برای ساکت ماندن داری. و همین است که مصاحب بی‌نظیری هستی. چقدر خوب است که آدم کسی را داشته باشد که بتواند برایش صحبت کند.

نقص یک عضو اغلب باعث تقویت عضوهای دیگر می‌شود.

وقتی که یک آدم باهوش مغزش را در راه جنایت به کار می‌اندازد، کارهایش از سیاه هم سیاه‌تر می‌شود.

وقتی پزشکی از راه راست منحرف می‌شود در صدر صف جنایتکاران قرار می‌گیرد. هم جگرش را دارد و هم دانشش را.

خشونت در حقیقت گریبان باعث و بانی خودش را می‌گیرد و دسیسه‌گر خود در چاهی می‌افتد که برای دیگری کنده است.

من چهار بار شکست خورده‌ام، سه بار از مردها و یک بار از یک زن.

همان طور که در آن روز گفتم آدم باید در بالاخانه کوچک مغزش فقط آن مقدار مبل و اثاث بچیند که برایش قابل استفاده باشد. بقیه را باید در صندوقخانه و انباری کتابخانه‌اش نگاه‌داری نماید تا روزی که به آنها احتیاج پیدا کند.

. و بعد مثل جمع زیادی پیش از خود درمی‌یابد که تحصیل این تجربه آسان‌تر از ترک آن است و سال‌ها در اسارت ماده مخدر باقی می‌ماند.

من فقط توانستم یک لحظه او را ببینم ولی دیدم که زن زیبایی است و صورتی دارد که به خاطرش مردی ممکن است خودش را به کشتن بدهد.

این مسأله نیاز به اقلا سه بار چاق کردن پیپ دارد و می‌خواهم از تو خواهش کنم پنجاه دقیقه با من صحبت نکنی.

تو می‌بینی ولی توجه نمی‌کنی. تفاوت روشنی بین این دو حالت وجود دارد.

ــ مرا مدتی از ملال نجات داد. افسوس که احساس می‌کنم که ملال دوباره دارد تارهایش را گرد من می‌تَند! زندگی من یک کوشش ممتد برای گریز از چیزهای پیش پا افتاده و مبتذل در این دنیاست. این معماهای کوچک به مقصود من کمک می‌کنند.

دیر سر عقل آمدن بهتر است از هیچ وقت سر عقل نیامدن.

اسم من شرلوک هولمز است. و کار من دانستن چیزهایی است که دیگران نمی‌دانند.

می‌بینم که برنامه کنسرت پُر از موزیک آلمانی است که از موزیک ایتالیایی و فرانسوی به مذاق من خوش‌تر می‌آید.

وقتی شرلوک هولمز متخصص تحقیقات جنایی شد صحنه تئاتر از یک هنرپیشه درجه اول و قلمرو علم از یک ذهن استدلال‌گر محروم شدند.

یک اشتباه بسیار بزرگ این است که آدم قبل از داشتن اطلاع کافی از حقایق امر شروع کند به فرضیه بافی