کتاب هفت مرگ اولین هاردکسل

بی‌حوصلگی عین یه زمین صافه. وقتی توپ خبر رو توش قِل بدی، همه‌جا می‌چرخه.

خشم جامد است، شکل و وزن دارد، می‌توانی مقابلش گارد بگیری و مشت بیندازی، اما دلسوزی مانند مهی است که درون آن سرگردان می‌شوی.

حقیقت همیشه خوب نیست.

سخت است برنده مسابقه‌ای باشی که از رسیدن به خط پایانش می‌ترسی.

یه مرد دلش می‌خواد تمام تلاشش رو بکنه و حامی باشه

نمی‌توانم تصور کنم توهین و تمسخر به خانواده‌ات، آن هم روی فرش خانهٔ خودت چه احساسی دارد.

سرنوشت راه خودش رو پیدا می‌کنه. تو باید خودت رو براش آماده کنی

به جای اینکه عصبانی باشد، برایم دل می‌سوزاند. این بدترین قسمتش است، خشم جامد است، شکل و وزن دارد، می‌توانی مقابلش گارد بگیری و مشت بیندازی، اما دلسوزی مانند مهی است که درون آن سرگردان می‌شوی.

«ناامیدیت قابل درکه، اما اگر خونه رو بسوزونی وسایلش به چه دردی می‌خوره؟»

با این‌حال به جای اینکه عصبانی باشد، برایم دل می‌سوزاند. این بدترین قسمتش است، خشم جامد است، شکل و وزن دارد، می‌توانی مقابلش گارد بگیری و مشت بیندازی، اما دلسوزی مانند مهی است که درون آن سرگردان می‌شوی.

خشم جامد است، شکل و وزن دارد، می‌توانی مقابلش گارد بگیری و مشت بیندازی، اما دلسوزی مانند مهی است که درون آن سرگردان می‌شوی.

لیوان خالی، و مغزم مه گرفته شده. میان خنده‌ها، حرف‌ها، دوست‌ها و عاشق‌ها محصور شده‌م

خشم جامد است، شکل و وزن دارد، می‌توانی مقابلش گارد بگیری و مشت بیندازی، اما دلسوزی مانند مهی است که درون آن سرگردان می‌شوی