نجمه السّادات «دختر علاّمه (ره)» نقل میکردند:
«زمانی در درکهٔ تهران بودیم که دیدم مرحوم پدر بر سجاده نماز، مشغول عبادت اند. همان لحظه به حیاط رفتم و مشاهده کردم که ایشان در حیاط قدم میزنند. باز به اتاق رفته و دیدم همان لحظه، سرگرم عبادت اند! تعجّب کردم که چطور در یک لحظه ایشان در دو جا هستند! این مطلب را با مادرم در میان گذاشتم و مادر فرمود: «دخترم! مگر نمی دانی این دست از انسانها (اولیاء خدا) هنگامی که دست از عبادت میکشند، خداوند فرشته ای را به شکل آنان میآفریند تا به جای آنان عبادت کند؟!»