کتاب طلوع روز چهارم

«بندگان خداوند در معرض امتحان خداوند هستند و هرچه قرابت با پروردگار افزون باشد امتحان نیز دشوارتر است.

«تا بوده همین بوده و تا هست، همین است. دهان یاوه‌گویان را نمی‌شود بست.»

«از لحظهٔ هبوط آدم حتی یک نفر هم قربانی خدایان نشده. همهٔ آنان که قربانی شدند، قربانی جهل و شهوت و قدرت شدند. قربانی جهل خودشان و قربانی شهوت و قدرت فرعون‌ها و نمرودها. چوب و سنگ را چه نیاز به قربانی؟»

و صبر بر مشیّت خداوند است که به انسان منزلت می‌بخشد.

«رنج است و صبر بر رنج که منزلت آدمی را بالا می‌برد. هر کسی را یارای تحمل رنج نیست. رنج را به اهلش می‌دهند. به آنان که جز به رضای محبوب نمی‌اندیشند. آنان که به اندازهٔ قدمی از راه حق دور نشده، جفای خلق را به جان می‌خرند اما پا بر روی فرامین الهی نمی‌گذارند.»

سهم هر کس از اندوه و رنج به اندازهٔ تاب‌وتوانش است و مرتبهٔ هر کس با صبر است که بالاتر می‌رود. فرزند دردانهٔ تو چنان در اطاعت از پروردگار و صبر در راه او، از دیگران پیشی خواهد گرفت که پیش از تولدش صاحب چشمهٔ کوثر شده است.»

خداوند خود سبب‌ساز است. یا جریان آب را تحت امر خود جاری می‌سازد یا دختر پادشاهی را به کنیزی پادشاهی دیگر می‌فرستد و از کاخ پادشاه به خانهٔ پیامبری راهی‌اش می‌کند تا مادر سلاله‌ای پاک باشد. ما سوار بر این چرخ گردون می‌گردیم و هر بار تقدیر خداوند است که از جایگاهی به جایگاه دیگر می‌فرستدمان. و صبر بر مشیّت خداوند است که به انسان منزلت می‌بخشد

«صبر در راه خداوند است که مرتبه و مقام انسان را تا عرش بالا می‌برد.»

سخت است چشیدن طعم بهشت و زیستن بر روی زمین و نه از این‌رو که زمین خشک است و بی‌بر. از آن‌رو که زمین پر است از زشتی و پلیدی و من که در این زمان اندک جز زیبایی ندیدم اکنون تحمل دیدن زشتی و پلیدی برایم دشوار است

می‌گوید: «هرگاه هلال ماه نو ببینم به یاد تو می‌افتم.» گیسوانم را کنار می‌زند: «و هرگاه که قرص ماه می‌بینم نیز به یاد تو می‌افتم.»