کتاب آنا آخماتووا

هم گریستم و هم توبه کردم آه ای کاش آسمانها می‌غریدند! دل افسرده‌ام خشک بود در خانه غیرقابل زندگی‌ات. رنجی که من می‌شناسم قابل تحمل نیست شرم در مسیر بازگشت... چه نفرت‌انگیز است داخل شدن به خانه آن که دوست نمی‌داری آن‌که آرام است و فروتن با زینت و آرایشم به سویش تعظیم خواهم کرد گردنبندم جلنگ‌جلنگ خواهد کرد: و او تنها خواهد پرسید: «زیبای من! کجا برایم دعا می‌کردی؟»