کتاب جبران می کنم

"آدمی که با دل و جون کار می‌کنه شب با خیال راحت می‌خوابه.""

خانوادهٔ آدم فقط اون کسایی نیستن که باهاشون یه پیوند خونی داری؛ اون‌هایی که بهشون نزدیکی و یه رابطهٔ صمیمانه و پر از محبت و احترام باهاشون داری هم خانوادهٔ تو هستن. کسایی که واقعاً دوستشون داری خانوادهٔ تو هستن.

وقتی توی زندگی محدودیت داشته باشی و کار خاصی هم برای انجام دادن نداشته باشی، حتی انتخاب کردن یه ماگ هم می‌تونه برات یه کار بزرگ و مهم باشه.

شکست خوردن به این معنی نیست که یه آدم بازنده و بی‌عرضه‌ای، فقط معنی‌اش اینه که تو یه آدمی و گاهی ممکنه اشتباه کنی، همین.

این یکی از عادت‌هامه که برای رنگ چشم‌های همه اسم می‌ذارم. چشم‌های خودم اسپرسوی دوبل‌ان و چشم‌های رایان آسمون کالیفرنیایی. چشم‌های مامان آبی دریایی‌ان و چشم‌های این مرد جوون سبز جنگلی.

"از لیوان خالی نمی‌شه برای بقیه آب ریخت: اول، به خودت برس

دوست داشتن به این معنی نیست که بذاری مثل یه پادری از روت رد بشن. یه وقت‌هایی، هر چقدر هم که سخت باشه، باید جلوشون وایستی.

"قانون مثل خر راه خودش رو می‌ره."

خانوادهٔ آدم فقط اون کسایی نیستن که باهاشون یه پیوند خونی داری؛ اون‌هایی که بهشون نزدیکی و یه رابطهٔ صمیمانه و پر از محبت و احترام باهاشون داری هم خانوادهٔ تو هستن. کسایی که واقعاً دوستشون داری خانوادهٔ تو هستن.

ما با هم آینده‌ای داریم؟

هیچ وقت، نمی‌فهمم چطور ممکنه کنار کسی این‌همه خوشحال باشی و بعد، این‌قدر ناراحت شی.

"کسی رو می‌خوام که تجربهٔ واقعی از زندگی داره، نه اونی که در مورد زندگی یه پایان‌نامه نوشته. حتی برام مهم نیست که اصلاً مدرک دانشگاهی داشته باشه یا نه! فقط یه‌کمی عقل و شعور! همین!"

عشق. دوست داشتن مهم‌ترین چیزه. دوست داشتن به این معنی نیست که باید جلوی کسی وایستی. برعکسشه، وقتی کسی رو دوست داری، باید باهاش همراهی کنی. باهاش درگیر نمی‌شی، باهاش حرف می‌زنی.

بعضی آدم‌ها این‌جوری‌ان. بلافاصله، حس می‌کنی باهاشون یه اشتراکی داری و یه سری هم هستن که یه عمر باهاشون سر و کله می‌زنی و هیچ وقت، نمی‌تونی درکشون کنی

اگه یکی رو داشته باشی که آخر روز کنارش باشی، هیچ مشکلی نمی‌تونه خیلی اذیتت کنه.

دوست داشتن به این معنی نیست که بذاری مثل یه پادری از روت رد بشن. یه وقت‌هایی، هر چقدر هم که سخت باشه، باید جلوشون وایستی. دوست داشتن از ته دل کار خیلی سختیه."

نکتهٔ مهم اینه که "ببخشید" گفتن به آدم انگیزه نمی‌ده. برعکس، آدم رو افسرده می‌کنه

وقتی توی زندگی محدودیت داشته باشی و کار خاصی هم برای انجام دادن نداشته باشی، حتی انتخاب کردن یه ماگ هم می‌تونه برات یه کار بزرگ و مهم باشه.

در مورد اشتباه‌های گذشته کاری نمی‌شه کرد. آدم فقط می‌تونه به خودش بگه دیگه همچین اشتباهی نمی‌کنم و بعد، برگرده سر زندگی‌اش.

اکثر مردم وقتی می‌گن "نباید زحمت می‌کشیدی"، منظورشون اینه که "خیلی هم باید زحمت می‌کشیدی، وظیفه‌ات بود"

"از لیوان خالی نمی‌شه برای بقیه آب ریخت: اول، به خودت برس."

"از لیوان خالی نمی‌شه برای بقیه آب ریخت: اول، به خودت برس."

"اگه باور داشته باشی موفق می‌شی، تقریباً نصف راه رو رفتی!"

خیلی از مردها فوق‌العاده به نظر می‌آن، منتها تا وقتی که بفهمی توی مغزشون چی می‌گذره. اون موقع، دلت می‌خواد دوان‌دوان بری یه جا پناه بگیری و نفس‌نفس‌زنان بگی: خدا رو شکر، نجات پیدا کردم!

به‌نظر من، نمی‌شه به زن‌ستیز بودن گفت "یه ایراد کوچولو"

"کلی نگاه کردن" هیچ وقت برای من کار آسونی نبوده.

اگه مامان نبود، نمی‌دونم چطوری می‌تونستم دووم بیارم.

مشکلی که اتاق‌خواب‌ها دارن اینه که آدم بهشون عادت می‌کنه. اگه پارچهٔ دور آباژور مندرس شده یا در کمد صدا می‌ده و یه کپه کتاب یه گوشه افتاده دیگه به چشم خود آدم نمی‌آد. مثلاً، یه مشت یادگاری دوران مدرسه که روی صندلی کنار پنجره گذاشتی هم دیگه به چشمت نمی‌آد

وقتی آدم‌ها ادعا می‌کنن یه جایی رو نمی‌رن، نباید اونجا برن.

وفاداری به خانواده یه بخش خیلی مهم از زندگی منه.