بریده‌هایی از کتاب رواقی گری؛ فلسفه زیستن خردمندانه

«هر کنش شما باید طوری باشد که گویی آخرین کاری است که قرار است در زندگی انجام دهید.»

«موکول کردن کارها به بعد بزرگ‌ترین هدررفت زندگی است. هر روزی که می‌آید را می‌رباید و با وعدهٔ آینده، باعث می‌شود به حال هم توجه نکنیم.

«این نکته همیشه حیرت‌زده‌ام می‌کند؛ همهٔ ما خودمان را از بقیهٔ مردم بیشتر دوست داریم ولی بیشتر به نظرات آن‌ها اهمیت می‌دهیم تا خودمان.»

در پایان ما با هیچ چیز وارد دنیا می‌شویم و با هیچ چیز می‌رویم.

«اگر آزمون‌ها را با ذهنیتی آرام تحمل کنید، دیگر اثری از شدت و سختی آن‌ها نخواهد بود.»

«شجاع کسی نیست که هیچ نشانی از ترس در او دیده نمی‌شود بلکه کسی است که با وجود احساس نگرانی همچنان شجاعانه عمل می‌کند.»

«فراغت بدون مطالعه مرگ است، گوری است برای یک شخص زنده.»

آرزو نکنید مردم کار اشتباه نکنند، به جای آن آرزو کنید قدرت تحمل و بخشش آن را داشته باشید. تصور

«یک نسل از بین می‌رود و نسلی دیگر می‌آید ولی زمین همیشه پابرجاست.»

«این نکته همیشه حیرت‌زده‌ام می‌کند؛ همهٔ ما خودمان را از بقیهٔ مردم بیشتر دوست داریم ولی بیشتر به نظرات آن‌ها اهمیت می‌دهیم تا خودمان.»

خوشبختی بیشتر به این بستگی دارد که ما از اتفاقات چه می‌سازیم و نه این‌که اصلاً چه اتفاقی رخ می‌دهد

این رویدادها نیستند که ما را خوشبخت یا بیچاره می‌کنند بلکه تفسیر ما از این رویدادهاست که اهمیت دارد.

‫«این نکته همیشه حیرت‌زده‌ام می‌کند؛ همهٔ ما خودمان را از بقیهٔ مردم بیشتر دوست داریم ولی بیشتر به نظرات آن‌ها اهمیت می‌دهیم تا خودمان.» ‫مارکوس آئورلیوس

انجام کار درست به تنهایی کافی است، خودش پاداش خودش است، نیازی به دیده شدن توسط کس دیگری ندارد.

این رویدادها نیستند که ما را خوشبخت یا بیچاره می‌کنند بلکه تفسیر ما از این رویدادهاست که اهمیت دارد.

«شجاع کسی نیست که هیچ نشانی از ترس در او دیده نمی‌شود بلکه کسی است که با وجود احساس نگرانی همچنان شجاعانه عمل می‌کند.»

«اگر درست نیست، انجامش نده. اگر حقیقت نیست، بر زبان نیاورش.» مارکوس آئورلیوس

«ما بیشتر از این‌که آسیب ببینیم، می‌ترسیم. و بیشتر از واقعیت از خیال ضربه می‌خوریم.»

این‌که گاهی اوقات از تعادل خارج شویم هیچ مشکلی ندارد، این مشکل برای بهترین‌ها هم اتفاق می‌افتد. مهم این است در اسرع وقت دوباره به مسیر اصلی برگردیم. از پا درنیایید. باید به خودتان بیایید و دوباره بلند شوید! به تعادل برگردید.

به جای این که توضیح بدهید چه چیزهایی یاد گرفته‌اید، آن را نشان دهید. شیرجه بزنید.

چیزی که اپیکتتوس دارد می‌گوید را در دنیای امروز خوشبختی شرطی می‌نامند؛ یعنی مشروط کردن خوشبختی به اتفاقی در آینده. بعد از امتحانات دیگر خوشبختم. بعد از این که یک پورشه ۹۱۱ جدید گرفتم دیگر خوشبختم. وقتی حقوقم بیشتر شد دیگر خوشبختم. مثل افق می‌ماند

«پروردگارا، آرامشی ده تا بپذیرم آن‌چه را که نمی‌توانم تغییر دهم، شهامتی ده تا تغییر دهم آن‌چه را که می‌توانم، و خردی ده تا یکی را از دیگری تشخیص دهم.»

این جملهٔ مشهور زنو را در نظر داشته باشید: «پاهایتان بلغزد بهتر است از این‌که زبانتان لغزش کند.»

«اگر فرد نداند کشتی‌اش به سمت کدام بندر در حال حرکت است، هیچ بادی به کار او نخواهد آمد.

«چیزی که به کندو سود نرساند، برای زنبور هم منفعتی نخواهد داشت.»

تغییر، قانون جهانی طبیعت است.

بهانه‌ای ندارید. یاد گرفتن در امروز از هر روز تازه دیگری که قرار است برسد راحت‌تر است. خرد در سراسر اینترنت پخش شده است. کتاب‌ها ارزان هستند و از طریق پست تا روی میز مطالعه‌تان ارسال می‌شوند. ما با صرف کمی هزینه می‌توانیم از باهوش‌ترین انسان‌های تاریخ بیاموزیم.

«این نکته همیشه حیرت‌زده‌ام می‌کند؛ همهٔ ما خودمان را از بقیهٔ مردم بیشتر دوست داریم ولی بیشتر به نظرات آن‌ها اهمیت می‌دهیم تا خودمان.»

به قول اپیکتتوس؛ «آزادی با نابود کردن میل به دست می‌آید، نه ارضاء آن.»

آدم‌ها اشتباه می‌کنند؟ به جای سرزنش با آن‌ها همدردی کنید. آن‌ها عمداً این کار را نمی‌کنند. آن‌ها در عالی‌ترین توانایی خود یعنی عقل، ناتوانی دارند.