بریده‌هایی از کتاب راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

اما گاهی، به یاد آوردن به‌خاطر خودت نیست، بعضی اوقات، این کار را می‌کنی تا لبخندی را بر لب فردی دیگر بنشانی. دروغ‌های این‌چنینی مجازند.

غمگین‌تر از آن بود که عصبانی شود و در عین حال، عصبانی‌تر از آن بود که غمگین شود.

واقعاً فکر می‌کنی الان، پا پس کشیدن بهترین کاره؟

مطمئن نیستم دیگر آن دختر خوبی باشم که زمانی فکر می‌کردم هستم. او را در طی این مسیر گم کرده‌ام.

غمگین‌تر از آن بود که عصبانی شود و در عین حال، عصبانی‌تر از آن بود که غمگین شود.

«و اگرچه این ماجرا هیولاهای خودش رو هم داره، متوجه شدم که نمی‌شه خیلی راحت افراد رو به دو دستهٔ خوب و بد تقسیم کرد.

اَه، خیلی ناامیدکننده بود. فکر کردم دارم به یک جایی می‌رسم، ولی نه.

می‌دونم گفتنش به آدم هیچ کمکی نمی‌کنه و فقط یه حرفه. ولی متأسفم.

پیپ آرزو می‌کرد که ای کاش به‌اندازهٔ کافی، قوی بود، ولی فهمیده بود شکست‌ناپذیر نیست و او نیز می‌تواند درهم بشکند.

متوجه شدم که نمی‌شه خیلی راحت افراد رو به دو دستهٔ خوب و بد تقسیم کرد.

اینکه احساس گناه می‌کنم خوب است؛ نشان می‌دهد اصول اخلاقی‌ام را کاملاً از دست نداده‌ام. شاید هنوز دختری خوب باشم...

جداً جای خوشبختی داشت که نگاه واقعاً نمی‌توانست آدم‌ها را بکشد.

حماقت ممکنه واگیردار باشه.

دروغ‌ها و رازها حواس‌پرتی می‌آوردند.

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

«فکرهای بیخود نکن. وسیله‌ها که مهم نیستن. می‌شه جایگزینشون کرد. فقط برام مهمه که حال خودت خوب باشه.»

ویکتور گفت: «فکرهای بیخود نکن. وسیله‌ها که مهم نیستن. می‌شه جایگزینشون کرد. فقط برام مهمه که حال خودت خوب باشه.»

«علی‌رغم اینکه بعضی از افراد ممکنه توی اتاق‌خوابشون کار کنن، من توی محل کارم می‌خوابم. این‌ها خیلی با هم فرق دارن.»

«این منطق رو که توی سوراخ دماغت یه سوراخ دماغ درست کنی نمی‌فهمم.»

زیر پتو رفت و سه پاراگراف از کتاب این روزهایش را خواند تا اینکه خستگی کلمات را به بازی گرفت و آن‌ها را در ذهنش عجیب و ناآشنا کرد. قبل از اینکه خواب بر او چیره شود، فقط توانست چراغ را خاموش کند.

پیپ گفت: «این منطق رو که توی سوراخ دماغت یه سوراخ دماغ درست کنی نمی‌فهمم.»

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

«می‌دونستی وقت‌هایی که روبه‌راه نیستی، از شوخی به‌عنوان مکانیسم دفاعی استفاده می‌کنی؟»

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

هر چند بزرگ‌ترین نوابغ تاریخ، همیشه، جسارت را برتر از امنیت دانسته‌اند و حرف‌هایشان حتی برای بدترین فکرها، توجیه خوبی است.

هر چه بیشتر مجبور به دروغ‌گویی می‌شوم، گفتنش برایم راحت‌تر می‌شود.

سالیل مرده، چه اهمیتی داره، اگه مردم بهش بگن قاتل؟ این بهش آسیبی نمی‌رسونه. پیپ: چون خانواده‌اش نمرده‌ان.

مگه اینکه از روی نعش سلول‌های مغزم رد بشی

مطمئن نیستم دیگر آن دختر خوبی باشم که زمانی فکر می‌کردم هستم. او را در طی این مسیر گم کرده‌ام.