کتاب راهنمای کشف قتل از یک دختر خوب

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

اما گاهی، به یاد آوردن به‌خاطر خودت نیست، بعضی اوقات، این کار را می‌کنی تا لبخندی را بر لب فردی دیگر بنشانی. دروغ‌های این‌چنینی مجازند.

غمگین‌تر از آن بود که عصبانی شود و در عین حال، عصبانی‌تر از آن بود که غمگین شود.

مطمئن نیستم دیگر آن دختر خوبی باشم که زمانی فکر می‌کردم هستم. او را در طی این مسیر گم کرده‌ام.

واقعاً فکر می‌کنی الان، پا پس کشیدن بهترین کاره؟

متوجه شدم که نمی‌شه خیلی راحت افراد رو به دو دستهٔ خوب و بد تقسیم کرد.

«و اگرچه این ماجرا هیولاهای خودش رو هم داره، متوجه شدم که نمی‌شه خیلی راحت افراد رو به دو دستهٔ خوب و بد تقسیم کرد.

غمگین‌تر از آن بود که عصبانی شود و در عین حال، عصبانی‌تر از آن بود که غمگین شود.

می‌دونم گفتنش به آدم هیچ کمکی نمی‌کنه و فقط یه حرفه. ولی متأسفم.

اَه، خیلی ناامیدکننده بود. فکر کردم دارم به یک جایی می‌رسم، ولی نه.

پیپ آرزو می‌کرد که ای کاش به‌اندازهٔ کافی، قوی بود، ولی فهمیده بود شکست‌ناپذیر نیست و او نیز می‌تواند درهم بشکند.

اینکه احساس گناه می‌کنم خوب است؛ نشان می‌دهد اصول اخلاقی‌ام را کاملاً از دست نداده‌ام. شاید هنوز دختری خوب باشم...

جداً جای خوشبختی داشت که نگاه واقعاً نمی‌توانست آدم‌ها را بکشد.

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

حماقت ممکنه واگیردار باشه.

دروغ‌ها و رازها حواس‌پرتی می‌آوردند.

«می‌دونستی وقت‌هایی که روبه‌راه نیستی، از شوخی به‌عنوان مکانیسم دفاعی استفاده می‌کنی؟»

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

الیوت پرسید: «پیپ، حالت خوبه؟» پیپ سرش را به‌علامت تأیید تکان داد، با دهان بسته تبسمی کوتاه بر لب نشاند و آن احساسی را که وقتی کسی می‌پرسد خوبی و تو اصلاً خوب نیستی به آدم دست می‌دهد، پنهان کرد. «آره، خوبم.»

ویکتور گفت: «فکرهای بیخود نکن. وسیله‌ها که مهم نیستن. می‌شه جایگزینشون کرد. فقط برام مهمه که حال خودت خوب باشه.»

«علی‌رغم اینکه بعضی از افراد ممکنه توی اتاق‌خوابشون کار کنن، من توی محل کارم می‌خوابم. این‌ها خیلی با هم فرق دارن.»

«فکرهای بیخود نکن. وسیله‌ها که مهم نیستن. می‌شه جایگزینشون کرد. فقط برام مهمه که حال خودت خوب باشه.»

هر چند بزرگ‌ترین نوابغ تاریخ، همیشه، جسارت را برتر از امنیت دانسته‌اند و حرف‌هایشان حتی برای بدترین فکرها، توجیه خوبی است.

«این منطق رو که توی سوراخ دماغت یه سوراخ دماغ درست کنی نمی‌فهمم.»

پیپ گفت: «این منطق رو که توی سوراخ دماغت یه سوراخ دماغ درست کنی نمی‌فهمم.»

مطمئن نیستم دیگر آن دختر خوبی باشم که زمانی فکر می‌کردم هستم. او را در طی این مسیر گم کرده‌ام.

آدم‌هایی که دوستشان داری جبر ریاضی نیستند: که محاسبه شوند، تفریق شوند، یا با یک ممیز بین خودت و آن‌ها فاصله بیندازی.

سالیل مرده، چه اهمیتی داره، اگه مردم بهش بگن قاتل؟ این بهش آسیبی نمی‌رسونه. پیپ: چون خانواده‌اش نمرده‌ان.

زیر پتو رفت و سه پاراگراف از کتاب این روزهایش را خواند تا اینکه خستگی کلمات را به بازی گرفت و آن‌ها را در ذهنش عجیب و ناآشنا کرد. قبل از اینکه خواب بر او چیره شود، فقط توانست چراغ را خاموش کند.

وقتی بار زندگی سنگین‌تر از آن می‌شد که تنهایی به دوش بکشی، آن‌ها تکیه‌گاه یکدیگر می‌شدند.