کتاب طرز فکر اعتیاد آور خودفریبی را درک کنیم

چرا باید یک مرد به خاطر گریه کردن در زمان ناراحتی خجالت بکشد؟

افسردگی یکی از دردناک‌ترین احساساتی است که معتاد ممکن است به کمک الکل یا سایر مواد مخدر تسکین داده باشد.

سه اصل مهم تمام اعضای گروه‌های الکلی‌های گمنام از سه اصل مهم آگاه هستند: شما باعث اعتیاد نشده‌اید، شما نمی‌توانید آن را کنترل کنید و شما نمی‌توانید آن را درمان کنید.

زمانی که مردها از خروجی گریه کردن محروم می‌شوند، روان مردها ممکن است دنبال خروجی دیگری باشد و این وضع اغلب به خشم منجر می‌شود.

با بیان کردن تصوّرات و احساس‌هایمان با دیگران و کسب یک دیدگاه عینی، احساس کینه کاهش پیدا کرده و ممکن است به طور کامل رفع شود.

معنای بهبودی کامل از اعتیاد چیزی بیشتر از مصرف نکردن مواد مخدر است. معنای بهبودی کامل، کنار گذاشتن نظام فکری بیمارگونه و اتخاذ یک نظام فکری سالم است.

«آنها به من می‌گفتند که اگر من مشروب نوشیدن را کنار بگذارم، اوضاع بهتر می‌شود. ولی اشتباه می‌گفتند. اوضاع بهتر نمی‌شود، من بهتر می‌شوم».

عزّتِ نفس پایین اشاره به احساس‌های منفی دارد که افراد بدون داشتن دلیل واقعی در مورد خودشان احساس می‌کنند. به عبارت دیگر، در شرایطی برخی افراد با داشتن توّهم خودبزرگ‌بینی از خودشان تصویر آشفته‌ای دارند، در حالی که افراد دارای عزّتِ نفس پایین، توّهم حقارت، بی‌لیاقتی و بی‌ارزشی دارند.

تمام افراد معتادی که من تا به حال دیده‌ام قبل از مصرف مواد مخدر احساس حقارت داشته‌اند. گاهی آنها در تمام جنبه‌های زندگی‌شان احساس نالایقی یا بی‌ارزشی می‌کرده‌اند، ولی بعضی وقت‌ها آنها در حیطه تخصص‌شان احساس توانایی کامل داشته‌اند، اما به عنوان یک انسان، یک همسر، یک همکار یا یک والد احساس بی‌ارزشی می‌کرده‌اند.

شخصی که در حال بازپروری است باید یادبگیرد نه تنها ایرادی ندارد که یک انسان باشد، بلکه یک انسان خوب بودن، بزرگ‌ترین موفقیت است. اما افراد باید اوّل انسان باشند، که معنایش این است که باید هر از گاهی مرتکب اشتباه شوند.

زمانی که توّهم توانایی مطلق بودن، که بخشی از طرز فکر اعتیادآور است، کنار گذاشته شود، فرد قادر می‌شودکه به اشتباهاتش اعتراف کند.

در واقع، افرادی که توصیه می‌کنند یک شخص برای تخلیه خشم به جیغ زدن و مشت زدن به یک بالش رو بیاورند، دلیلِ علمی برای این توصیه‌ها ندارند.

بیشتر افراد از طریق تجربه متوجه می‌شوند که برخی مواد، حس خشنودی ایجاد می‌کنند. در نتیجه، طرز فکر اعتیادآور می‌تواند افراد را به این سمت سوق بدهد که آن نیاز روحی مبهم را با کمک غذا، مواد مخدر، روابط جنسی یا پول ارضا کنند.

شما نمی‌توانید کمبود یک ویتامین را با مقادیر زیاد یک ویتامین دیگر جایگزین کنید. این وضعیت شبیه به اشتباهی است که معتادها مرتکب می‌شوند. این افراد دارای طرز فکر اعتیادآور استدلال می‌کنند که چون غذا، پول، الکل یا سایر مواد مخدر برخی نیازها را رفع کرده‌اند، همه نیازها را می‌توانند برطرف کنند.

بیشتر افراد برای بقای اقتصادی با دشواری رو به رو هستند. مسائلی در عالم اقتصاد رخ میدهند که از کنترل ما خارج هستند و ممکن است زندگی ما را با تهدید رو به رو کنند. همچنین ما در معرض بیماری‌های جسمی و روانی هستیم. فرزندان ما ممکن است در ارتباط با وضع تحصیلی و دوستان‌شان مشکلاتی داشته باشند، و بله، حتی ممکن است به اعتیاد مبتلا باشند. در عالم واقع، برای مشکلاتی که ما ممکن است با آنها مواجه شویم انتهایی وجود ندارد و دلیلی وجود ندارد که معتادها انتظار داشته باشند که وقتی اعتیاد را ترک می‌کنند، مشکلات آنها ناپدید شوند.

اما اتفاقی که می‌افتد این است که افرادی که اعتیاد را ترک میکنند به تدریج نقاط قوت خودشان برای مقابله با چالش‌ها را کشف میکنند. علاوه بر این، اگر آنها برای غلبه بر مشکلات‌شان نیاز به کمک داشته باشند، یاد گرفته‌اند که به دنبال کمک گرفتن برآیند و بپذیرند که دیگران به آنها کمک کنند.