بریده‌هایی از کتاب اوپال

گاهی دلتنگی‌ها کلام نمی‌شوند، چون قطره اشکی می‌چکند.

آدم‌ها همین بودند. همیشه برای خالی کردن خودشان، دل بی‌ربط‌ترین آدم‌ها را می‌شکستند، یا گاهی مثل خودش دق‌دلی موضوعی را در جای دیگر، سر فرد دیگری خالی می‌کردند.