کتاب سنگی که سهم من شد

غرور، تعصب و جهل ... تا اینها را داریم ولیِ خدا و رسولش هیچ ... کفر نباشد خود خدا نیز حریفشان نمی‌شود

قدرت یهود در خفای آن است نه در جلوت.

ت. چون یهود داعیهٔ سلطنت کند و علم برافرازد و کرسی حکومت نشاند، بدان که خود را هدف تیررس دشمن قرار داده و از هر سو، چه گبر و چه ترسا و چه مسلمان برای نابودی آن تیغ صیقل داده و تیر در کمان می‌افکنند ... فرزندان یهودا حاکمان پنهان زمین هستند و این استتار رمز بقای ایشان است .

انگار همگی در پی مقصودی مأموریت داشتند. یکی برای جمع مال و منال و پرداخت سهمش به شورا و دیگری برای خبرچینی و استراق‌سمع، یکی برای جنگ و ایشان برای دخول در خانه‌های دیگر اقوام جهت رسوخ در آیین و مرام ملل و سست ساختن ارکان حکومت‌های خُرد و کلان، برای شعله‌ور ساختن آتش شهوت تا خیانت ممکن و جنایت آسان گردد و امپراتوری‌های مستحکمی چون ایران که رومیان توان چیرگی بر آن نداشتند، به ضربتی سهل چون طاق کسری فرو بریزند، تا مخروبه‌ای شود و جولانگاه حکومت پنهان.

این ملت باید به دامان مسامحه‌گری افتاده تا سرانجام هرچه میلش کشید برایش سهل گردد. از سویی سنت نبوی بر زبان جاری سازد، جمعه و جماعت برپا دارد، قرآن به صوت و لحن بخواند و از سوی دیگر بنوشد و بریزد و بپاشد.

دین محمد باید در مال دنیا منحل شود، چرا که خودم از شخص ایشان شنیدم که از دو چیز امتم بیم دارم، شکم و ماتحتها. مسلمان‌جماعت باید زودتر از این به دام فرج و شکم گرفتار می‌آمد. ملتی را که سرش به تنبانش باشد می‌شود به هرسویی کشاند حتی قتل ربیون کثیرا