بریده‌هایی از کتاب دوست اجتماعی من

وقتی یه آدم واقعاً خاص رو پیدا کردی، برای دقیقه‌ای خفه شو و از سکوت خوشایند لذت ببر."

احساس درماندگی می‌کردم. وحشت‌زده بودم چون نمی‌توانستم کاری برای خودم بکنم. تنها کاری که می‌توانستم انجام دهم این بود که خودم باشم و این کافی نبود.

من به دیالوگی که وینست وگا در فیلم گفت فکر کردم. ماساژ پا معنای خاصی دارد. البته او در فیلم طوری رفتار می‌کرد که انگار چیز خاصی نبود، ولی بود. این کار بی‌معنا نبود. می‌دانستم که او هم می‌داند. او هم به اندازهٔ من با فیلم آشنایی داشت.

«شما مردها هیچ حقهٔ جدیدی توی آستینتون ندارین. قسم می‌خورم که اگه برگردیم به بیست هزار سال پیش و بریم توی غار، یه مردی اون‌جا نشسته و داره روی دیوار نقاشی می‌کشه."

سرنوشت جنگیدن سخته! نمی‌تونی بفهمی کِی به سراغ تو میاد، می‌دونی؟"

عشق لیستی از مزایا و معایب نیست. یه احساسه.

اگه نتونم تو رو داشته باشم، هیچ شانسی برای خوشبختی ندارم. هیچی.

می‌دونی که تو بهترین اتفاقی هستی که برای من افتاده، می‌دونی؟

من به دور تو می‌گردم و دنیای تو می‌شم، چون همیشه خورشید من بودی.