بریده‌هایی از کتاب برپا

معمولاً سؤال رو کسی می‌پرسه که دنبال حقیقت می‌گرده اما شبهه رو کسی مطرح می‌کنه که دنبال گل‌آلود کردن آبه.

مثل الامام مثل الکعبه اِذ توتی و لا تأتی. یعنی می‌رن سمتش، ولی اون سمت کسی نمی‌ره. این حدیث شکل‌های مختلفی داره رها جان. مثلاً حضرت علی به خوارج گفت: معنی‌ش اینه که امام مثل نبی نیست که مردم رو به طرف خودش دعوت کنه بلکه مردم باید به سمتش برن، چون خودش مدلوله و به کسی دیگر متصله.

زیرا کمی پرهیزگاران و فزونی منافقان و دسیسهٔ ملامتگران و مکر مسخره‌کنندگان اسلام را می‌دانم؛ همانان که خداوند در کتاب خود در وصف‌شان فرموده: «به زبان آن را می‌گویند که در دل‌های‌شان نیست و آن را اندک و آسان می‌شمارند حال آن‌که نزد خداوند بس بزرگ است.»

«نه‌گویی» کار هر کسی نیست چون جسارت می‌خواهد و اعتمادبه‌نفس، اما «بله‌گویی» از عهدهٔ هر کسی برمی‌آید. فقط کافی است درِ مغزت را ببندی و برای جبران این بستگیِ اختیاری، دست به کاری آسان بزنی؛ مثلاً این‌که همه را تصدیق کنی با جملهٔ ‌«بله درسته».