بریده‌هایی از کتاب بیش یادگیری

«همیشه برای خودت چالشی ایجاد کن

هرچه شخص در کاری توانمندتر شود، متوجه می‌شود چقدر بیشتر می‌تواند در آن حوزه پیشرفت کند.

برای یادگیری سریع چیزهای مهم، لازم نیست مجموعهٔ مشخصی از استعدادها را داشته باشید. این فرایند را همه می‌توانند به‌خوبی انجام دهند. تنها دلیلی که بیشتر مردم این کار را نمی‌کنند این است که هرگز کتابی که راه را به آن‌ها نشان دهد نداشته‌اند، البته تا الان.

تحسین، نوع رایجی از بازخورد که معلم‌ها اغلب از آن استفاده می‌کنند (و دانش‌آموزان از آن لذت می‌برند)، معمولاً برای یادگیری مضر است. وقتی بازخورد به سنجش شما به‌عنوان یک فرد می‌پردازد (به‌عنوان مثال، «تو خیلی باهوشی!» یا «تو خیلی تنبلی») معمولاً در یادگیری تأثیر منفی می‌گذارد.

آنچه می‌تواند مانع پیشرفت ما شود نه بازخوردهای منفی، بلکه ترس از شنیدن انتقاد است که باعث کنارگذاشتن پروژه‌مان می‌شود. بعضی اوقات بهترین کار فقط شیرجه‌زدن در دل سخت‌ترین محیط است، چون حتی اگر در ابتدا بازخورد خیلی منفی باشد، می‌تواند ترس‌های‌تان از شروع پروژه را کاهش دهد و اگر آن‌قدر تند باشد که کمکی نکند هم به شما این امکان را می‌دهد که بعداً کارتان را اصلاح کنید.

مهم‌ترین خصیصهٔ بیش‌یادگیری، ورای اصول و تاکتیک‌ها، روح بیش‌یادگیری است. روح مسئولیت‌پذیری به یادگیری‌تان: تصمیم‌گیری دربارهٔ این‌که چه می‌خواهید بیاموزید، چطور می‌خواهید آن را بیاموزید و تهیهٔ برنامه‌ای برای آموختن آنچه باید بیاموزید

بسیار رایج است که چیزی را نفهمیده باشیم، ولی فکر کنیم فهمیده‌ایم. محققی به نامِ ربکا لاوسون‌ این را «توهم عمق تبیینی» می‌نامد.

اما اصل کار مستقیم می‌گوید در واقع بیشتر پروسهٔ یادگیری وقتی اتفاق می‌افتد که در حال انجام کاری هستید که می‌خواهید در آن پیشرفت کنید.

پل گراهام، گفته است: «در بسیاری از زمینه‌ها، یک سال کار متمرکز به‌علاوهٔ توجه بسیار کفایت می‌کند.»[۱]

یادتان باشد که حتی اگر یادگیری‌تان سخت و پرفشار باشد، بعدها از مهارتی که آموخته‌اید بدون هیچ سختی استفاده خواهید کرد. سرمایه‌گذاری فعلی‌تان در فشار برای یادگیری، بعدها عملکرد ماهرانه‌تان را فعالیتی بسیار لذت‌بخش‌تر می‌کند.

بهترین بیش‌یادگیران آن‌هایی هستند که دلایل واقع‌گرایانهٔ خود برای یادگیری را با انگیزه‌ای که باعث هیجان‌شان می‌شود تلفیق می‌کنند.

من ذهنیت آزمایش‌گر را امتداد ذهنیت رشد می‌دانم: درحالی‌که ذهنیت رشد شما را به دیدن فرصت‌ها و نیروی بالقوه‌تان برای پیشرفت ترغیب می‌کند، آزمایش‌کردن طرحی برای رسیدن به آن پیشرفت‌ها وضع می‌کند. ذهنیت آزمایش‌گر فقط فرض نمی‌کند که رشد امکان‌پذیر است، بلکه به منظور بررسی همهٔ راه‌های ممکن رسیدن به رشد، راهبردهای فعال می‌سازد.

دوران متوسط‌بودن به پایان رسیده

راه اول این است که یادگیری پاره‌وقت داشته باشید. تأثیرگذارترین نمونه‌های موفقیت در یادگیری بیش‌یادگیرانی هستند که وقت بسیار زیادی روی پروژه‌های‌شان صرف کرده‌اند. صرفِ پنجاه ساعت در هفته روی یک پروژه، بیش از صرف پنج ساعت در هفته نتیجه خواهد داد، حتی اگر کارایی روش یکسان باشد

ارزشمندترین لحظات شادی در زندگی با انجام‌دادن کارهای آسان به دست نمی‌آیند، بلکه نتیجهٔ تحقق پتانسیل‌تان و غلبه بر عقاید دست‌وپاگیری هستند که در مورد خود دارید.

زمانی که فرد یاد می‌گیرد کاری را انجام دهد که کس دیگری قادر به انجام‌دادن آن نیست، یادگیری واقعاً ارزشمند می‌شود.

اِبینگ‌هاوس منحنی فراموشی را کشف کرد. این منحنی نشان می‌دهد ما بعد از یادگیری مستعد فراموشی خیلی سریع هستیم و در فراموشی دانش‌مان زوال تصاعدی‌ای وجود دارد که شیبش درست بعد از یادگیری در تندترین حالت است. ابینگ‌هاوس می‌گوید البته این فراموشی به‌تدریج کم می‌شود و میزان دانشی که فراموش می‌کنیم در گذر زمان کاهش می‌یابد.

غرقگی همان حالتی از ذهن است که آن را «بودن در محدوده» می‌نامیم. در این حالت دیگر حواس‌مان با افکار مزاحم پرت نمی‌شود و ذهن‌مان کاملاً درگیر کار موردنظر است. غرقگی حالتی دلپذیر است که بین بی‌حوصلگی و ناامیدی جریان دارد، وقتی کاری نه خیلی سخت و نه خیلی آسان باشد،

هر بار که تعلل می‌کنید، عادتی ذهنی به وجود آورید؛ سعی کنید میل‌تان به انجام‌ندادن آن کار یا میل قوی‌تر برای انجام‌دادن فعالیتی دیگر را تشخیص دهید. حتی شاید بخواهید از خودتان بپرسید الان کدام حس قوی‌تر است: آیا مشکل این‌جاست که به کار دیگری تمایل بیشتری دارید (مثلاً چیزی بخورید، گوشی‌تان را چک کنید، چرت بزنید) یا می‌خواهید از کاری که باید انجامش دهید طفره بروید، چون فکر می‌کنید سخت، دردناک یا خسته‌کننده است؟ این آگاهی برای پیشرفت لازم است، پس اگر احساس می‌کنید تعلل نقطه‌ضعف شماست، قبل از برطرف‌کردن مشکل‌تان، به‌دست‌آوردن این آگاهی را در اولویت خود قرار دهید.

به طور کلی محققان دریافته‌اند وقتی تمرینی به دوره‌های زمانی مختلف مطالعه تقسیم می‌شود، مقدار بیشتری از آنچه افراد مطالعه کرده‌اند در ذهن‌شان می‌ماند تا وقتی چیزی را به صورت فشرده می‌آموزند.

دانشگاه‌های برتر مانند هاروارد، ام‌آی‌تی و ییل، بهترین دوره‌های خود را رایگان در اینترنت منتشر می‌کنند.

اگر صبر کنید و با تلاش از ذهن خودتان به یاد بیاورید سودمندتر از آن است که دوباره به کتاب نگاه بیندازید

کارآفرین و سرمایه‌گذار معروف، پل گراهام، گفته است: «در بسیاری از زمینه‌ها، یک سال کار متمرکز به‌علاوهٔ توجه بسیار کفایت می‌کند.»

چالش ابتدای یادگیری این است که نمی‌دانید چه کاری باید انجام دهید و چالش انتهای کار این است که فکر می‌کنید دیگر می‌دانید باید چه کار کنید.

اغلب داستان‌هایی از افرادی می‌شنوم که از پیشرفت شغلی‌شان راضی نیستند و فکر می‌کنند شرکت در دورهٔ کارشناسی ارشد به‌دردشان می‌خورد. می‌اندیشند اگر فقط مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی یا ارشد علوم انسانی داشتند، کارفرماها آن‌ها را جدی‌تر می‌گرفتند و می‌توانستند شغلی را که در آرزویش بودند داشته باشند. بنابراین دو سال به دانشگاه می‌روند، ده‌هاهزار دلار بدهی دانشجویی بالا می‌آورند و متوجه می‌شوند قرار نیست مدرک جدیدشان فرصت‌های شغلی بهتری نسبت به قبل پیش روی‌شان بگذارد. راه‌حل این است که اول تحقیق کنید. قبل از شروع، بررسی کنید که آیا یادگیری موضوعی خاص نتیجهٔ دلخواه‌تان را به دست خواهد داد.

دریافت بازخورد همیشه آسان نیست. اگر آن را بیشتر به‌عنوان پیامی دربارهٔ خودتان برداشت کنید تا دربارهٔ مهارت‌های‌تان، خیلی راحت می‌گذارید یک مشت به ضربه‌ای تبدیل شود که ناک‌اوت‌تان می‌کند.

ارزشمندترین لحظات شادی در زندگی با انجام‌دادن کارهای آسان به دست نمی‌آیند، بلکه نتیجهٔ تحقق پتانسیل‌تان و غلبه بر عقاید دست‌وپاگیری هستند که در مورد خود دارید. بیش‌یادگیری مسیری برای تسلط بر چیزهایی پیش روی‌تان می‌گذارد که برایتان رضایت قلبی و اعتمادبه‌نفس به ارمغان می‌آورند.

برای اولین بار در عمرم حس کردم با تلاش و نقشه‌ای درست می‌توانم هر چیزی را که می‌خواستم یاد بگیرم

قدم اول این است که سعی کنید مهارت را مستقیماً تمرین کنید. یعنی بفهمید آن مهارت کجا و چگونه استفاده می‌شود و سپس تلاش کنید، هنگام تمرین، موقعیت‌تان را تا جایی که امکان دارد با موقعیت واقعی تطبیق دهید.

ز همان روز اول شروع کن به صحبت‌کردن. از مکالمه با غریبه‌ها نترس. برای شروع از یک کتاب عبارات کاربردی استفاده کن و آموختن رسمی را بگذار برای بعد. از یادیارهای دیداری برای حفظ کلمات استفاده کن.